ตาขีด Chapter 4 *leadnum*

Chapter 5

‘’สวัสดีครับคุณแม่...’’

‘’คิมซองกยู แกไม่เข้าใจที่แม่พูดใช่มั้ยห๊ะ!!’’

คนข้างๆผมสะดุ้งนิดหน่อยแล้วก็พยายามที่คุยกับแม่ตัวเอง ผมมองคุณป้าตรงหน้าอย่างพิจารณาว่าผมจะทำยังไงดี เขาดูเหมือนไม่ชอบที่ลูกชายมีแฟนแล้ว แล้วแบบนี้จะทำไงวะเนื้ย!!

‘’แม่ครับแต่ผมมีแฟนแล้ว นี่ไงนัมอูฮยอน’’

‘’ฉันไม่สนว่าแกจะมีแฟนหรือไม่มีแฟน ฉันไม่สนใจอิเด็กข้างๆแกด้วย แต่ฉันจะให้แกแต่งงานกับคนที่แม่เลือกให้ อีซานดึลเท่านั้น!!’’

‘’ผมมี..เมียอยู่แล้ว แม่จะให้ผมทิ้งเมียที่พรอดรักกันมานานต้องเลิกกันหรอครับ ?’’

‘’คิมซองกยู!!’’

‘’ผมจะคุยกับคนนั้นที่แม่ยัดเยียดให้ผมเอง ยังไงผมก็ไม่แต่ง’’

อาวไอบ้า เล่นพูดเองเออเองซะหมดแล้วเขาจะจ้างผมมาทำไมเนื้ย -0- ซองกยูดึงข้อมือผมให้เดินเข้าบ้านไปกับเขา สายตาผมไปสะดุดกับผู้ชายหน้าตาจิ้มลิ่มคนนึงกำลังนั่งกุมมือแน่น ผมเลยกระตุกข้อมือเขาให้หยุดเดิน

‘’อะไรของเธออีกอยากอยู่ให้แม่ฉันด่าหรอไง’’

‘’นั่นคู่หมั้นนายป่าว ?’’

‘’อีซานดึล…’’

‘’คุณซองกยู...’’

สองคนนั้นเรียกชื่อสลับกันไปมา ซองกยูถอนหายใจนิดหน่อยแล้วก็ดึงแขนผมให้เดินตามเขาไปต่อ แล้วนี่เขาจะพาผมขึ้นชั้นสองมาทำไมเนื้ย O.O อย่าบอกนะสนใจจะจับผมทำเมียจริงๆนะ แหม่ๆๆ

‘’เห้ๆๆ นายพาฉันมาบนห้องทำไมเนื้ย’’

‘’ฉันไม่ทำไรเธอหรอก เข้าไปอยู่ในนี้กันก่อนแล้วกัน’’

‘’ก็ได้ไม่มีปัญญา’’

พูดจบเราสองคนก็มานั่งจั๊มอยู่กันอยู่บนเตียงกันสองคน สีหน้าคนตรงหน้าดูเคร่งเครียดพอควร ผมไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกโดนจับคู่มันเป็นยังไง ผมไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนนี่ส่วนมากก็เจอกันคืนนึงแล้วก็หายไป ผมเอื้อมมือจับเนกไท้ที่คอเขา ซองกยูถึงกับสะดุ้งทันที เป็นบ้าไรเนื้ย -0-

‘’เห้ อย่าลวนลามฉันสิ!!’’

‘’โอ้ยยเลิกคิดว่าตัวเองน่าข่มขืนได้ละจะถอดเนกไท้ให้เห็นทำหน้าเหมือนคนอมขี้!’’

‘’อ๋ออืม....’’

พูดจบอีกคนก็นั่งนิ่งให้ผมถอดเนกไท้ออกให้ ปกติถอดแต่เสื้อผ้าให้คนอื่นนะ ไม่เคยถอดเนกไท้ให้ใครเลย เขาคนแรกเลยอ่ะจะเขินดีไหมเนื้ย ระหว่างผมพยายามแกะเนกไท้เขาก็นั่งเอามือกุมขมับไม่เลิกเห็นแล้วหงุดหงิดเป็นบ้าเลย คนร่าเริงอย่างผมจะมาอยู่กับคนเครียดทั้งวันแบบนี้ไม่ไหวหรอกนะ T.T

‘’เลิกเครียดเถอะ นายไปคุยกับเธอตรงๆดีกว่าถ้าไม่อยากแต่ง’’

‘’ซานดึลรู้ว่าฉันไม่อยากแต่งกับเขา...เพราะเขาก็ไม่อยากแต่งกับฉันเหมือนกัน’’

‘’อาวแล้วทำไมเขาไม่ขัดขืนไรเลยล่ะนั่งทำหน้าเศร้าอยู่ได้’

‘’ป่าวหรอก แม่เขากับแม่ฉันต่างหาก’’

‘’กรรม สงสารนายจริงๆ’’

ผมทิ้งตัวหงายนอนราบกับเตียง ปวดหลังชะมัด อยู่ดีๆอีกคนก็ลุกและเดินออกนอกห้องไปซะงั้น ผมเลยรีบเด้งตัวและวิ่งตามเขาไป

‘’เห้ ไปไหนน่ะ’’

‘’คุยธุระนิดหน่อย จะนอนไม่ใช่หรอ นอนไปสิ’’

‘’บ้า ไปด้วยสิ..’’

‘’มาสิ’’

ผมเดินตามอีกคนลงไปด้านล่าง ผู้ชายที่ชื่ออีซานดึลยังนั่งอยู่ที่เดิม ผมชอบหน้าตาเขาจังมันแอ็บแบ๊วดูไม่มีภัยดีนะ หรือว่าผมจะถูกโชลกกับเขาตอนนี้เปลื่ยนเป็นเมะแทนได้ป่ะ > <

‘’ซานดึล’’

‘’ผมบอกแม่คุณแล้วนะว่าผมไม่อยากแต่ง แต่ท่านสองคนก็ยัง...’’

‘’เราค่อยๆแก้ปัญหาไปด้วยกันนะซานดึล’’

‘’ครับ’’

คิมซองกยูเอามือลูบหัวคนนั้นไปมาเหมือนเป็นห่วง ใบหน้าของอีกคนที่นั่งข้างๆดูอึดโรยจนผมสงสาร โชคดีเหลือเกินที่พ่อแม่ของเราตามใจเราในการเลือกคู่อิอิ > < ขณะที่ผมกำลังมีความสุขกับความคิดตัวเองมารตนเดิมก็กลับมาอีกแล้ว ผมไม่เข้าใจพ่อแม่สมัยนี้เลยคิดว่าตัวเองอยู่ในราชกาลไหนกันที่จะจับลูกคลุมถุงชน -0-

‘’นี้ตาซองกยู แกต้องแต่งกับอีซานดึลเท่านั้น คนอื่นฉันไม่ให้’’

‘’งั้นผมให้คุณแม่เลิกกับสามีของคุณแม่ไปแต่งกับคนอื่น คุณแม่จะทำไหมครับ’’

เสียงผมเอง -0- ผมตอบแทนตาแปะนี้เรียบร้อย ซองกยูเงิบๆที่ผมตอบเสียงเรียบกลับไป ก็มันจริงนี่ถ้าให้เขาเลิกกับสามีเขาไปแต่งกับคนอื่นเขาก็ไม่ยอมเหมือนกันนี่ ดังนั้นไม่มีสิทธิ์มาสั่งให้คนอื่นแต่งงานตามใจตัวเองสิป้า!!

‘’แกเป็นใคร..’’

‘’ผมจะเป็นใครล่ะ ก็ภรรยาเมียคู่รักของลุกชายแม่ไงครับ เนอะๆดาร์ลิ้ง~’’

‘’อ่า ใช่ๆแม่ใช่ๆๆ =_= ’’

ผมเอาหยิกเอวของตานี้ทีนึงจนหลุดร้องออกมาแล้วก็เอื้อมตัวไปซบอกเขาแบบแนบแน่นจนอีกคนเกร็ง ช่วยแสดงให้มันดีๆกว่านี้ไม่ได้หรือไง -0- เดี๋ยวก็โดนจับได้หรอก ผมก็อดเงินล้านนึงดิ ไม่นะ T.T

‘’เฮอะ!!! ซองกยูตาต่ำตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่ผ่านมาแม่ไม่เห็นลูกจะพาใครเข้าบ้าน’’

‘’ผมเข้าบ้านคุณแม่บ่อยนะ เข้าตอนดึกๆตอนที่คุณแม่หลับ > < ’’

‘’ฉันถามลูกชายฉัน แกคือใครอย่าสะเออะ!!’’

หวาบบบบ....

เสียงหน้าชาไปทั้งแถบ..ผมไม่เคยเจอคนแก่คนไหนปากแบบนี้มาก่อนถ้าไม่ติดว่าเป็นแม่คนข้างๆนะจะต่อยเข้าสักฉาดเลยนะเนื้ย -0- ซองกยูเอื้อมมือมาตบไหล่ผมเบาๆเชิงให้ผมใจเย็นๆ เพื่อเงินหนึ่งล้านนะอูฮยอนอย่าเอาอารมณ์ตัวเองวู่วามสิ กอดไอด่างเลยนะ จะเอาหรอออ T^T

‘’งั้นเอางี้ไหมตัวเอง..’’

‘’.....’’

‘’งั้นต่อไปนี้โทษฐานที่เราเสียตัวให้กันมานับไม่ถ้วน..’’

‘’อะไรนะนัมอูฮยอน = =’’

‘’งั้นพรุ่งนี้เป็นต้นไปผมจะมาอยู่กับสามีในอนาคตผมที่นี้ ให้ชัดเจนไปเลยว่าซองกยูน่ะมีเมียแล้วต่อให้ใครมาสั่งให้เราเลิกกันผมก็จะไม่เลิก นอกจากซองกยูเป็นคนจะเป็นคนเลือกไปเอง!!’’

‘’ฉันไม่ให้แกมาอยู่ที่บ้านฉัน แกไม่มีสิทธิ์!’’

‘’มีสิครับ สิทธิ์ที่เป็นเมียลูกคุณแม่ไง’’

‘’นี้!!’’

‘’ผมไม่เสียตัวให้ใครฟรีๆหรอก เขาต้องรับผิดชอบตัวของผม!! ไปซองกยู!!’’

พูดจบผมก็กระชากข้อมือของตาแปะที่บ้าอ้างปากค้างและเดินออกไปนอกบ้านทันที อีกคนก็เดินมาตามแรงดึงของผมอย่างมึนๆ โอ้ยช่วยเปล่งปลั่งหน่อยได้ไหมไอตาแก่!!

‘’ผม ผมไปนะแม่’’

‘’ซองกยูแกคิดจะทำแบบนี้กับแม่ใช่ไหม ฉันเป็นแม่แกนะ!!!’’

‘’แม่แต่ผมก็รักเมียผมเหมือนกัน เหมือนที่แม่รักผมนั่นแหล่ะ’’

‘’ซองกยู!!’’

‘’พรุ่งนี้เมียผมจะมาอยู่ที่นี้ ขอให้แม่ทำตัวดีๆกับเขาด้วยแล้วกัน..ผมไปล่ะ’’

ซองกยูก้มหัวให้แม่เขาหนึ่งทีและเดินออกมาพร้อมกับผม หลังจากที่เราขับรถออกมาจากบ้านเขาเราก็มาแวะกินข้าวกันด้วยสาเหตุเพราะผมหิว ทั้งๆที่อีกคนผมรู้ว่าเขาไม่ค่อยจะอยากกินเท่าไหร่ -0- หลังจากที่ทานข้าวเสร็จเขาก็มาส่งผมที่ห้อง

‘’นี้เลิกทำหน้าอมขี้ได้แล้วนะตาแก่ - -‘’

‘’ยุ่งไรเนื้ยหา’’

‘’เอ้า เอ้อไม่ยุ่งก็ได้ขอบคุณที่มาส่ง’’

ผมพูดจบก็หันตัวเอาคีย์การ์ดไปแตะประตูเพื่อที่จะเข้าห้อง แต่อีกคนกลับเรียกผม ทำให้ต้องหันหน้าไปหาเขาอีก

‘’นัมอูฮยอน’’

‘’ว่าไงตาแก่’’

‘’อย่าลืมเก็บของล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มารับ’’

‘’ครับ’’

ผมระบายยิ้มให้อีกคนก่อนที่จะหันมาเปิดประตูต่อ ซองกยูเดินไปแล้ว เมื่อกี้ผมเรียกเขาว่าตาแก่ด้วยนะแต่เขาไม่ว่าผมกลับมาเหมือนทุกทีแฮะ สงสัยจะชินแล้วมั้ง พอได้เข้าห้องปุ๊ปผมก็ตรงดิ่งไปยังเตียงทันที วันนี้เหนื่อยชะมัด พรุ่งนี้ก็ต้องเหนื่อยอีกใช่ไหม กว่าจะครบหนึ่งเดือนตายพอดี T.T ผมเอาปากกามาขีดข้าปฎิทินเป็นวันที่สอง เหลือเวลาอีกห้าวันที่จะต้องจ่ายเงินค่าห้อง งานยังเดินไม่ถึงไหนเลยแล้วไอแก่มันจะให้เงินล่วงหน้าก่อนไหมเนื้ย....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ติดตามตอนต่อไป....