Chapter 8
‘’นี้อย่าบอกว่านายหลับทั้งวันน่ะอูฮยอน’’
‘’......’’
‘’นัมอูฮยอน!!’’
‘’.......’’
‘’นามู!!’’
ผมลืมตาขึ้นมาตามเสียงตะคอกของใครไม่รู้
จากนั้นก็รีบยกข้อมือขึ้นมาดูทันที โอวว หกโมงเย็นแล้ว T^T ผมหลับไปตั้งแต่เที่ยงถึงตอนนี้เลยหรอ
ผมนอนกระพริบตาปริบๆมองผู้ชายชุดสูทสีดำยืนมองหน้าผมอยู่ตรงหัวเตียง
หืมว่าไงนะเมื่อกี้เรียกว่านามูหรอ ?
‘’ใครนามู…’’
‘’นายนั่นแหล่ะ นามู หึ!’’
เขาหัวเราะผ่านลำคอออกมาทีนึงแล้วก็เดินไปถอดเสื้อคลุมออกเหมือนไม่คิดอะไรมาก
ผมลุกขึ้นมานั่งให้สร่างจากนอนเสร็จก็มองเขาเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ
ก๊อกๆๆ
ผมหันหน้าไปตามเสียงเคาะประตู
แล้วก็ตัดสินใจเดินออกไปเปิด พอเปิดถึงกับผงะ ตื่นปุ๊ปเจอเลยนะฮื่มมม!!!
‘’อ้าวคุณแม่...’’
‘’แกก็หน้าด้านมาอยู่ให้ได้เนอะ’’
‘’แน่นอนครับ
เข้ามาก่อนไหม’’
‘’ลูกชายฉันไปไหน!!’’
‘’ผมกลืนลงคอไปแล้ว -0-‘’
เสียงอาบน้ำดังออกมานอกห้องชัดเจนยังถามแปลกๆ
แม่ของเขามองหน้าผมแบบเหยียดๆนิดหน่อยแล้วก็เดินออกไปนึกว่าจะมาก่อสงครามกลางทะเลกับผมซะอีก
สายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายที่ผมถามชื่อแล้วไม่ตอบยืนมองมายังที่ผมยืนอยู่ด้วย ไอบ้า!!
‘’เสียงแม่ฉันใช่ไหม’’
‘’อาฮะ ก็มีอยู่คนเดียว’’
ซองกยูตอนนี้อยู่ในชุดสบายๆ
เสื้อยืดกางแกงนอนเรียบร้อย
ในขณะที่ผมยืนมองเขานานเกินไปเขาก็เท้าเอวถามผมด้วยหน้ากวนโอ้ยทันที
‘’คืนนี้ฉันคงต้องใส่ชุดมิดชิดนอนกว่านี้สินะ’’
‘’เฮอะ!’’
‘’กินข้าวหรือยัง’’
‘’ยังหรอก
เดี๋ยวจะออกไปข้างนอก’’
‘’คงกลับเช้าสินะ’’
‘’คงงั้น’’
ผมพูดแบบไม่ใส่ใจและเดินไปหยิบผ้าขนหนูและเดินเข้าไปอาบน้ำบ้าง
ใครบอกว่านัมอูฮยอนจะเป็นเมียที่จ้างมาแล้วจะทำตัวเป็นแม่ศรีเรือนอยู่ติดบ้านกัน
แค่มาอยู่กันให้แม่เขารู้ว่าเขามีเมียแล้วและล้มเลิกงานแต่งงานบ้าๆนั่นสักทีเท่านั้นแหล่ะ
.
.
.
.
.
.
.
SUNGGYU PART
ผมมองอีกคนที่เดินเข้าห้องน้ำไปแล้วแล้วถอนหายใจอย่างหนัก
มันไม่ชินเลยแฮะที่จะให้ใครสักคนมาอยู่กับผมในขณะที่ผมนั่นอยู่คนเดียวมาตลอด
แม้แต่แฟนยังไม่เคยมีเลย มีแต่คนที่ผมดูแลเขามากกว่า
ซึ้งตอนนี้เขาก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้ว มีแต่ผมเนื้ยแหล่ะที่แคร์เขาและไม่ยอมไปหาแฟนของตัวเองสักที
วันนี้ผมไปทำธุระแถวคอนโดของไอตัวป่วนมาด้วยแหล่ะ
มีผู้หญิงตัวเล็กคนนึงด้อมๆมองๆมาที่ผมหลายรอบมากจนผมเริ่มคิดว่าตัวเองน่าตาดีมากไปหรือป่าว
-0- จนในที่สุดเขาก็เดินมาหาผมพร้อมกับชวนคุยและผมก็เสียเงินไปด้วย!!
‘ขอโทษนะ
นายเป็นคนที่ชอบมาหานัมอูฮยอนใช่ไหม’
‘อืมใช่ มีอะไรหรอ’
‘นายเป็นอะไรกับอูฮยอน
?’
‘ไม่ทราบว่าถามทำไมครับ’
‘คืออูฮยอนค้างค่าห้องมาสองเดือนแล้ว
เขาบอกว่าเขาไม่มีเงินจ่าย - -
ถ้านายเป็นคนสนิทหรือญาติอูฮยอนก็ช่วยจ่ายมาให้ฉันก่อนได้ไหม’
‘อะไรนะ’
‘ฟังไม่ผิดหรอก -0-‘
‘เท่าไหร่’
‘ห้าหมื่น..’
‘อืมเดี๋ยวผมจ่ายให้’
‘ขอบคุณมากไปล่ะ
ฝากบอกนัมสตาร์ผู้ชายลั้นลาด้วยนะว่าพี่สาวดาร่าคิดถึง > <’
ผู้หญิงที่ชื่อดาร่ายิ้มร่าและหายไปทันทีที่ได้เงิน
ความจริงอูฮยอนไม่มีเงินจ่ายค่าห้องแต่กลัวเสียฟอร์มเลยบอกว่าหาเงินรักษาน้องสินะ -_- ผมหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเหมือนที่ทำประจำทุกวัน
เพราะผมชอบอ่านหนังสือก่อนนอนมันจะทำให้ง่วงเร็วดี
ผมเปิดอ่านไปเรื่อยๆอีกคนก็ออกมาจากห้องน้ำซะแล้ว
‘’จะไปแล้วหรอ’’
‘’อื้อ
ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ’’
‘’อืม...’’
อีกคนระบายยิ้มแป้นหยิบกระเป๋าออกไปแล้ว
นัมอูฮยอนใช้ชีวิตประจำวันแบบนี้ได้ยังไง
เขาไม่คิดบ้างหรอว่าสักวันนึงที่เขาแก่ตัวลงใครที่จะมาคอยเป็นคู่นอนกับเขาอยู่นะ
ชีวิตแบบนี้สิ้นคิดจริงๆ -0-
ก๊อกๆๆ
‘’ใคร’’
‘’ผมเองเฮียกิว’’
ผมยังไม่อนุญาติให้อีกคนเข้ามาเลยแต่ก็เดินเข้ามาซะแล้ว
ผมมองหน้าน้องชายตัวยุ่งของตัวเองที่แบกขนมเต็มอกมายืนเคี้ยวต่อหน้าผม
เด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำจริงๆ
‘’บอกแล้วให้เรียกพี่ซองกยู
มากิวมาแกวอะไรของแก’’
‘’ผมก็เป็นแบบนี้อ่ะ
ว่าแต่เฮียมีเมียเมื่อไหร่’’
‘’ก็นานพอที่แกจะไม่รู้
-0-‘’
ผมตอบแบบเลี่ยงๆและก้มลงไปสนใจเนื้อหาในหนังสือนวนิยายต่อ
แต่อีกคนก็ยังไม่ล้มเลิกคำถามกลับพุ่งมาทิ้งตัวลงมานอนตะแคงมองหน้าผมอีก ถ้าขนมหกใส่เตียงนะผมจะฟาดคอเข้าให้เลย - -
‘’นัมอูฮยอน....คนนี้ฮอตนะพี่’’
‘’แกรู้จักเขาด้วยหรอ’’
‘’ก็อยู่ในสังคมเดียวกันนี่พี่’’
‘’ได้เสียกับเขาหรือยังล่ะ’’
ผมถามออกไปแบบไม่คิดมากกับคำพูด
ก็น้องชายผมบอกว่าเขาฮอตมากหนิ
ผมเลยสงสัยไม่ผิดใช่ไหมถ้าผมจะถามคำถามที่มันดูน่าเกลียดอย่างนั้นออกไป
‘’นัมอูฮยอนเขาไม่ใช่คนที่จะนอนกับใครง่ายๆนา’’
‘’รู้ได้ไง
แกไปขอเขาแล้วเขาไม่ให้อ่ะดิ -0-‘’
‘’โถ่เฮีย
ก็พี่อูฮยอนเขาเคยนอนกับลูกไฮโซเพื่อนผมคนนึงอ่ะ เห็นว่าจ่ายเยอะพอดูนะ’’
‘’ช่างเขาสิ’’
‘’เฮียเป็นผัวเขาจริงป่ะ
ไมไม่หึงเมียตัวเองเลยวะเนื้ย’’
‘’......’’
‘’หรือว่าเฮียชินแล้ว...สงสารเฮียว่ะ’’
‘’ไอน้องเวรไปนอนไป’’
ผมทำท่าจะเอาหนังสือตีหัวมัน
อีกคนก็รีบเด้งตัวและวิ่งออกนอกห้องผมไปทันที ผมไม่แคร์หรอกที่เขาจะนอนกับใครกี่คน
ก็เขาไม่ใช่เมียผมจริงๆนี่ ผมไม่มีทางหาคนแบบนี้มาเป็นเมียหรือแฟนหรอก
คบแล้วดูอนาถสิ้นดี
‘’เฮียกิว’’
‘’อะไรของแก’’
‘’เรื่องที่ผมพูดเมื่อกี้
พูดเล่นน่ะ ฮ่าๆๆ’’
‘’ไปๆๆๆ!!!’’
อีกคนหัวเราะและวิ่งหายไปอีกครั้ง
พูดแล้วเซงจิตนอนดีกว่า ผมเดินไปปิดไฟตรงข้างๆประตูห้องและกลับมาทิ้งตัวนอน
ในขณะที่ผมกำลังหลับตาลง ก็มีเสียงข้อความดังมาจากโทรศัพท์ที่ผมไม่ค่อยจะแตะมันเท่าไหร่นอกจากเวลาจะโทรออก
‘LSD :
ฝันดีนะครับคุณซองกยู อย่าทำงานหนักมากนะครับเดี๋ยวไม่สบายนะ’
ผมยิ้มให้กับข้อความเหมือนคนบ้า
บนโลกนี้นอกจากพ่อแม่ยังมีอีกคนที่เป็นห่วงผมอีกหรอ หัวใจผมกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง
ถึงแม้อีกคนจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วก็เถอะ แต่เขาคือคนที่ผมไว้ใจและเป็นห่วงอยู่ตลอด
เจ้าเป็ดขี้แย.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ติดตามตอนต่อไป....
โอ้ยยยย ใจแป้วเลยตอนแรกที่บอกนัมไปนอนกับคนอื่นต่อหน้าแปะ ไอ้น้องตัวแสบบบบ
ตอบลบคุณซองกยูมีคนชิบิยู่แล้วเหรอเนี่ยยยยย ลุ้น ๆๆๆๆ
ตอบลบ