ตาขีด Chapter 37 *leadnum*

Chapter 38

    ผมปิดโทรศัพท์และไม่ยอมออกไปดูโลกภายนอกเลยหลังจากที่กลับมาจากโรงพยาบาล คือจะให้ว่ายังไงดีล่ะ มันเครียดอ่ะ T^T จะทำยังไงดี แต่ที่รู้ๆคือจะให้เขารู้ไม่ได้ แล้วเดือนที่ผ่านมาตอนที่เขาไม่อยู่ผมก็มีไปเรื่อย เขาจะยอมรับหรือป่าวเหอะ

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

    เสียงออดดังหน้าห้องทำให้ผมละหน้าจากหมอนและลุกขึ้นเดินไปเปิด คิมซองกยูหิ้วเสื้อผ้าติดตัวมาอีกแล้ว คืนนีเขาจะค้างกับผมอีกแล้วสินะ ผมยิ้มให้เขาแหยๆก่อนจะปลีกตัวมานอนต่อ เขาทำหน้าสงสัยนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรนอกจากเอางานที่เอามาจากบริษัทไปนั่งทำเงียบๆ

‘’อูฮยอนกินข้าวหรือยัง’’

‘’ผม ผมไม่หิวครับ’’

‘’อย่างน้อยเราก็น่าจะกินบ้างนะ นี้ไม่เห็นจะกินอะไรเลยนอกจากมะม่วง’’

    คิมซองกยูพูดเสียงเบื่อหน่ายพลางก้มหน้าทำงานไปด้วย ใบหน้าของเขาเครียดกับงานอยู่แล้วนี้จะต้องมาเครียดกับเรื่องของผมอีกหรอ เรื่องเด็กในท้องน่ะ T^T  ถ้าไม่มีเด็กในท้องปัญหาก็จะไม่เกิดใช่มั้ย ผมควรจะทำแบบนี้ใช่หรือป่าว

‘’ไว้พี่ทำงานเซ็ตนี้เสร็จ พี่จะให้เรากินข้าวนะ’’

‘’ผมไม่อยากกินนี่ ผมหิวผมหากินเองแหล่ะ’’

‘’อ๋อ เดี๋ยวนี้พูดแบบนี้ใช้ไหม ปัญหาของเธอมันก็เหมือนของฉันรู้บ้างป่าว’’

    ผมตะแคงมองหน้าอีกคนที่ทำหน้าน้อยใจให้อยู่ ถ้าลองพูดเรื่องท้องดูบ้างเขาจะว่ายังไงนะ สายตามองอีกคนที่ก้มเขียนงานอย่างเร่งรีบ และคิดว่าจะเริ่มพูดยังไงดีล่ะเพื่อไม่ให้เขาสงสัยขึ้นมา อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก เครียดๆๆๆ

‘’พี่ครับ สมมิตถ้าผมท้องขึ้นมาพี่จะรู้สึกยังไง’’

‘’ท้อง ? นายจะท้องกับใครล่ะ’’

‘’เอ้า อยู่กับพี่ก็ต้องท้องกับพี่สิ ฮ่าๆๆๆ’’

‘’ถ้าพูดตอนนี้อาจจะเชื่อยากว่าท้องกับฉันน่ะ’’

      ใบหน้าหดเหลือสองนิ้วเมื่ออีกคนบอกแบบนั้น รู้สึกจุกไปหมด ผมเลยล้มเลิกที่จะพูดต่อและผลิกตัวหันไปอีกทางนึง ผมไม่เคยกังวลอะไรมากขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้ผมท้องนี่ถ้าเขารู้ เขาจะต้องบอกว่าไม่ใช่ลูกของเขา T^T

ตุบ!!!

‘’เห้ย!!’’

‘’ไหนเมียท้องหรอจ๊ะ’’

      ผมดันตัวอีกคนออกแต่แลดูยากเย็นเหลือเกิน น้ำเสียงเล่นๆแบบนั้นทำให้ผมไม่ชอบเข้าไปใหญ่ ไม่ชอบแต่พูดอะไรไม่ได้มันอึดอัด ใบหน้าหล่อซุกไซร้ตรงบริเวณแก้มใสของผมเชิงแกล้ง ตอนนี้ไม่มีอารมณ์เขินอายอ่ะ อยากอยู่คนเดียว T^T

‘’พี่ครับผมจะนอนแล้ว ไปทำงานเถอะ’’

‘’เห้ นี้เราเปลื่ยนไปนะรู้ป่าว’’

‘’ผมไม่สบาย จบนะ’’

     พูดจบก็เลิกผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัวทันที ผมได้ยินเสียงเขาถอนหายใจหน่อยๆแล้วก็เดินกลับไปนั่งทำงานต่อ เขาจะคิดว่าผมเบื่อเขาหรือป่าว ผมไม่ได้เบื่อเขานะ แต่ดูเขาพูดสิ T^T ถ้าท้องป่องขึ้นทุกวันๆจะทำยังไง เขาไม่วันรับได้หรอก

‘’พี่ครับพรุ่งนี้ผมจะไปอยู่กับแม่ที่ต่างหวัดสองเดือนนะ’’

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ติดตามตอนต่อไป...