ตาขีด Chapter 3 *leadnum*

Chaptet 4

@Night club  01.26 AM

‘’ไอนัมไม่กลับบ้านหรอมึง ไหนบอกว่าพรุ่งนี้ไปทำงานวันแรกวะ’’

‘’เออ อยากกลับเดี๋ยวกลับเอง ยังฉลองไม่เสร็จเลยเน้~’’

‘’ไหนบอกตัวอยู่ด้วยกันที่เหลือใจใครใจมันไง มึงก็ออกมาเที่ยวได้นะ’’

‘’สรุปคือกูยังไม่อยากกลับโอเค้ ?’’

ผมหันไปยักคิ้วเชิงให้หยุดถามสักทีใส่เพื่อนสนิทที่มัวจะไล่กลับบ้านอยู่ได้ ผมยกแก้วชนกับเพื่อนคนอื่นอย่างมีความสุขเพราะต่อไปก็คงต้องคิดแต่เรื่องวางแผน เรื่องนั้นนี้ เรื่องการทนอยู่กับไอตาขีดขี้เก๊ก เขาโทรมาหาผมแล้วบอกว่าเขาจะมารับผมที่คอนโดเอง ผมก็เลยบอกที่อยู่เขาเสร็จเรียบร้อย ก็ดีจะได้ไม่เปลืองค่าน้ำมัน ช่วงนี้ยิ่งไม่มีเติมอยู่ = =

‘’นี้เขารับภรรยาสองคนป่ะ จะไปทำด้วยช่วงนี้ยากจนเหมือนกัน’’

‘’ห๊ะ ? ภรรยาสองคน ไม่มีที่ไหนเขารับโว้ยยยย’’

เสียงหัวเราะดังระงมไปทั่วทั้งคลับ ไม่รู้วันนี้คึกคักกันมาจากไหน ระหว่างที่ผมกำลังซดเหล้าไปด้วย เต้นไปด้วยก็รู้สึกถึงสัมผัสตรงเอวเบาๆ ผมจึงชงักและหันหน้าไปหาต้นตอของมือว่าคือใคร

‘’สวัสดีครับ’’

‘’อ่า สวัสดีๆ’’

ผมหันตัวไปมองหน้าเขาแบบชัดๆและยกยิ้มให้ ตอนนี้จังหวะดนตรีจากมันส์ๆกลายเป็นจังหวะสโลวๆชั่งเหมาะเจาะกับบรรยากาศพอดีเลย ตอนนี้หน้าเขากับหน้าอยู่ในระยะใกล้กันมากจนเห็นรูขุมขนใกล้ๆได้อย่างชัดเจน  ริมฝีปากบางตรงหน้าคลี่ยิ้มให้ผมราวกับเรารู้จักกันมาหลายปีงั้นแหล่ะ ทั้งๆที่ความจริงแล้ว เราเพิ่งเจอกันเมื่อสิบวิที่แล้วนะ..

‘’จางอูยอง ยินดีที่ได้รู้จักครับ’’

‘’ผมนัมอูฮยอนยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ..’’

ผมกับเขาแนะนำตัวให้กันและกันเสร็จก็ยืนยิ้มให้กันต่อ คือนี้หว่านยิ้มอย่างเดียวเลยใช่ไหมเนื้ยหา - - มือของเขาเริ่มอยู่ไม่นิ่ง ตอนนี้เริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังผม แต่เรื่องอะไรที่จะให้อีกฝ่ายทำตามใจชอบอยู่คนเดียวล่ะ มือบางเลื่อนไปโอบคออีกคนอย่างจงใจยั่ว ค่อยๆกดท้ายทอยของอีกคนให้เข้ามาใกล้ขึ้นพร้อมกับเป่าลมหายใจรดซอกคอขาวเนียน เขาตี๋จัง....

‘’ผมดูคุณตั้งแต่ใกลๆแล้วแต่ไม่กล้าเข้ามา...’’

‘’หืม อะไรกันล่ะที่ทำให้คุณไม่กล้าเข้าใกล้ผม’’

ผมดันใบหน้าของอีกคนออกไปนิดนึงพร้อมกับทำหน้าตาบ๊องแบ๊ว ผู้ชายทื่ชื่อจางอูยองเผยยิ้มอายให้ผมพร้อมกับพูดจาหวานตอบกลับมาแทน คำพูดฟินๆนัมอูฮยอนเจอมาเยอะแล้ว...

‘’คุณดูดีเกินไป...’’

‘’บ้าน่ะ ผมก็น่าตาธรรมดานั่นแหล่ะ’’

‘’จริงหรอครับ ผมว่าไม่นะ’’

‘’แต่ผมมีอย่างอื่นที่ไม่ธรรมดา...’’

‘’อะไรหรอ’’

‘’....’’

‘’อยากรู้คงต้องหาวิธีลองเอง :’) ‘’

ผู้ชายตรงหน้าปล่อยมือจากเอวบางเปลื่ยนมาเป็นดึงข้อมือผมแทน ขายาวก้าวฉับๆเดินตรงออกนอกคลับ ไม่อยากคิดเลยว่าเขาจะรีบลองอะไรขนาดนี้ ผมเดินตามเขาออกมาอย่างว่าง่าย ผมมีความสามารถพิเศษอย่างนึงนะคือแค่มองคนภายนอกก็สามารถรู้ว่าเขามีหรือไม่มี เพียงผมสัมผัสเสื้อเชิตสีขาวสะอาดที่เขาใส่ ก็รู้แล้วว่าเขาเสียเงินไปเท่าไหร่กับการซื้อมันมา สรุปง่ายๆคือ

เขามีเงิน!!!

และผมก็ไม่ควรปล่อยให้เขาหลุดมือ!!

ฟุบ!!

เสียงร่างกายกระแทกกับเตียงอย่างแรงเพราะแรงเหวี่ยงของอีกคน คนตรงหน้าเขาคืออสูรกายหรือป่าวนะจ้องแต่จะฉีกเนื้อฉีกหนังผมอยู่ได้ มือหนารีบแกะกระดุมเสื้อผมอย่างเร่งรีบ ริมฝีปากก้มลงมาประทับไว้และบดเบียดไปมาอย่างเร้าร้อน

‘’อื้ออ...’’

เสียงครางในลำคอดังเล็ดลอดออกมาเพราะรู้สึกหายใจไม่ออก อีกคนผละริมฝีปากให้ผมได้หายใจเข้าก่อนจะกดจูบลงอีกครั้งแล้วครั้งเร้า ลิ้นเรียวหนาตวัดไปทั่วทั้งริมฝีปากบาง เขาคิดว่ากำลังกินอมยิ้มอยู่หรือไงกัน

‘’อ้ะ.. ย หยุดก่อนสิครับ...’’

‘’อะไรกันนัมอูฮยอน ผมอยากจะรู้ของดีของคุณจะแย่แล้วนะ’’

‘’รีบก็ไม่สนุกสิครับ ค่อยเป็นค่อยไปสิ’’

สายตาจ้องอีกคนอย่างอ่อนโยนกะจะให้อีกคนให้ตายคาอ้อมอกอ้อมใจไปเลยได้ยิ่งดี ส่วนมือก็ปลดกางเกงของอีกคนออกอย่างอ้อยอิ่ง วันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่ผมจะได้จะทำอะไรอย่างสนุกสนาน เพราะวันต่อไปผมต้องคิดเรื่องวางแผน เรื่องเงินจำนวนหกหลักนั้นอีก ผมจะไม่ปล่อยให้เงินหลุดมือผมไปเด็ดขาด คุณสามีซองกยูครับ ผมจะทำให้งานของคุณเป็นไปได้อย่างสวยเลยล่ะ ได้โปรดจงเชื่อใจภรรยาจำเป็นคนนี้ของคุณด้วยเถอะ :’)

.

.

.

.

.

.

.

.

ครืดดด~

เสียงสั่นของโทรศัพท์ดังขึ้น รู้สึกปวดเนื้อปวดตัวไปหมด  ผมค่อยๆยันร่างตัวเองขึ้นนั่งและคลานไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อที่นอนแอ้งแม่งโชว์ไฟอยู่ข้างๆเตียง แต่ก่อนตัวจะคลานไปถึงเสื้อนั้นก็เห็นแบงค์พันห้าใบตั้งอยู่ตรงปลายเตียง....ค่าลิ้มลองของดีสมน้ำสมเนื้อดีนี้ เห็นมั้ยผมบอกแล้วว่าเขาน่ะ’มีเงิน’  

‘’ฮัลโหลว่าไงครับสามี...’’

‘’ขนลุกทุเรศรูหู -0-‘’

ผมยิ้มผ่านโทรศัพท์อย่างมีความสุข อีกคนทำเสียงขนลุกผ่านสายมาทำผมอดหัวเราะไม่ได้ แค่นี้เป็นขนลุกแล้วต่อไปไม่ขนหัวตั้งเลยหรอไง -0-

‘’คุณนอนอยู่หรอ รีบอาบน้ำเดี๋ยวนะ’’

‘’ครับๆผมจะไปอาบเดี๋ยวนี้แหล่ะ คุณกำลังจะออกมาใช่ไหม’’

‘’ป่าว ผมอยู่หน้าห้องคุณ’’

‘’ห๊ะ!!’’

ตาผมโตยิ่งกว่าไข่ห่าน เขาอยู่หน้าห้องผมหรอ ไม่นะ >< ขาเล็กรีบไปคว้าผ้าขนหนูและวิ่งไปหน้าห้องทันที ผมส่องสายตาไปตรงช่องตาแมวก็พบว่าเขากำลังยืนมองมายังช่องเดียวกับที่ผมมองอยู่

‘’ฮ่าๆๆๆๆ!!’’

ผมกลั้นหัวเราะไม่ไหวเหมือนเห็นหน้าของเขา มันตลก  ตาเขานี้เล็กมากจริงๆเลยนะ แล้วดูสิยิ่งทำหน้าเอ๋อๆเข้ามาอีก ไม่อยากจะลำลึกถึง ผมเปิดประตูให้อีกคนเข้ามาในห้อง พอเขาเห็นสภาพผมเท่านั้นแหล่ะก็เบี่ยงหน้าไปทางอื่น ทำไม ตัวผมมีอะไร -0-

‘’เข้ามาก่อนสิครับ’’

‘’นี้จะยั่วฉันให้ได้เลยใช่ไหมหา’’

‘’ยั่วอะไรของคุณ เข้ามา!!’’

‘’อย่าปล้ำฉันนะบอกก่อน’’

‘’ถ้าคุณพูดมากผมปล้ำแน่ เอาให้ทรุดเลย -0-‘’

ซองกยูทำตาโตทั้งๆที่ตาเขานั่นเล็กยิ่งกว่าอะไรบนโลกใบนี้ เขาเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาหนังสีดำแววแล้วหยิบหนังสือแม็กกาซีนขึ้นมาอ่าน ผมเลยหยิบน้ำเย็นเดินไปให้เขา จากนั้นก็รีบเข้าไปอาบน้ำทันที

.

.

.

.

.

.

.

.

SUNGGYU PART

ผมละหน้าจากหนังสือหลังจากที่อีกคนเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว วันนี้เขาจะเริ่มทำงานวันแรกกับผม ซึ่งผมก็ไม่รู้คิดอะไรอยู่ที่จะเอาเขามาทำงานด้วย เขาบอกว่าเขามีน้องชายที่ป่วยเป็นโลกหัวใจเบี้ยวนี้ไหนล่ะน้องชายเขา ไม่เห็นเจอสักคนนึง ระหว่างที่อีกคนกำลังอาบน้ำอยู่ ผมได้ยินเสียงเขาฮำเพลงเล็ดรอดออกมาด้วย เสียงเขาเพราะดีนะแต่อะไรจะสุนทีรย์ขนาดนั้น.. สภาพแรกที่ผมเห็นคือเขานุ่งผ้าขนหนูคาดเอวไว้ผืนเดียว พร้อมกับเนื้อตัวเป็นจ้ำแดงๆตามเนื้อตัวเต็มไปหมด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเมื่อคืนเขาไปทำศึกอะไรมา -0-

ชาตินี้ผมสาบานเลยจะไม่เอาคนแบบนี้เป็นเมียเด็ดขาด!!

‘’อ้าว มาเดินมั่วอะไรรอบห้องผมเนื้ยคุณ’’

‘’ก็แค่อยากดู เอ่อนี้จะล่อแหลมไปแล้วนะ - -‘’

อีกคนก้มลงมองสภาพตัวเองที่เปียกชุ่มนิดหน่อย เลี่ยงไม่ได้เลยว่าหุ่นเขานั้นดีชะมัด ถึงจะอวบไปนิดนึงก็เถอะเมื่อเทียบกับผมแล้ว แต่ผมมีพุง!!! นัมอูฮยอนเงยหน้าขึ้นมาและยิ้มให้กับผมพร้อมกับเดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัว เขาอยู่คอนโดหรูขนาดนี้ ทำไมยังต้องมาเที่ยวทำงานหาเงินอยู่อีก ห้าหมื่นบาทยังไม่เท่าขี้ประติ๋วของค่าคอนโดเลยด้วยซ้ำ ชีวิตคนนี้ช่างน่าสงสัยจริงๆ

‘’คุณซองกยู ผมดูดีพอดีจะไปหาคุณแม่คุณแล้วยัง ?’’

‘’ไม่อ่ะ -0- เสร็จแล้วใช่ไหมไปกันเถอะ’’

‘’เฮ้! รีบไปไหนของคุณเนื้ย’’

‘’อยู่หน้าแม่ฉันอย่าเรียกว่าคุณซองกยูเข้าใจไหม’’

‘’ผมไม่โง่นา..’’

ดูหน้าก็รู้แล้วคนอย่างเขาน่ะไม่โง่หรอก เจ้าเล่ห์ขนาดนี้คงฉลาดเป็นกรดแน่ๆ...

-------------------------------------------- ------------------------------------ --------------------------

ผมนั่งจิบโกโก้ร้อนที่แวะซื้อจากร้านสตาร์บั๊คเมื่อกี้อย่างสบายใจเฉิบ ตอนนี้เรากำลังจะไปหาพ่อแม่เขากันแหล่ะ ตื่นเต้นมากเลยบอกตรงๆ ก็คือผมยังไม่คิดวางแผนอะไรน่ะสิ แต่ผมเชื่อมั่นในตัวเองว่าผมจะต้องทำมันได้แน่ๆ ผมหันหน้าไปหาอีกคนที่มุ่งมั่นกับการขับรถอยู่อย่างไม่สนใจคนรอบข้าง นี้จะชวนคนอื่นคุยบ้างไม่เป็นเลยหรอไงกันวะ

‘’นี้คุณแปะตาเล็ก’’

‘’เรียกดีๆเดี๋ยวถีบตกรถ -0-‘’

‘’หรือคุณจะบอกว่าคุณตาโตล่ะ?’’

‘’หยุดเลยนะไอแมวยั่ว’’

‘’ฟังดูดีแฮะ เมี้ยวๆ ฮ่าๆๆ’’

ผมหัวเราะในลำคอกับคำที่อีกคนเรียกผม ไอแมวยั่ว ฟังดูเหมือนแมวยั่วสวาท -//- อีกคนหันมาถอนหายใจใส่ผมยาวๆ แล้วก็หันไปสนใจทางข้างหน้าต่อ ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาไม่มีแฟน เพราะเขาทำตัวหงุดหงิดฟึดฟัดทั้งวันแบบนี้นี่เอง

‘’ไหนน้องชายที่เธอบอกว่าถุงลมเบี้ยว ?’’

‘’ห้ะ...อ๋อๆ โดคยองซูอยู่บ้านอีกหลังน่ะ’’

‘’อ๋อหรอ...’’

‘’…..’’

อยู่ดีๆเขาก็พูดถึงน้องที่ผมกุขึ้นมา ความจริงผมไม่มีน้องชายหรอกนะ  = = ถ้าเขาอยากเจอหรืออยากเห็นนักก็คงต้องพึ่งน้องเพื่อน ทางที่ดีอย่าถามหาเลยได้โปรด T.T

‘’วันนี้เธอจะทำอะไรบ้าง’’

‘’ทำทุกอย่างที่อยากทำนั่นแหล่ะ’’

‘’เอาให้ดีๆล่ะ อย่าให้แม่ฉันสงสัยเข้าใจไหม’’

‘’โอยคุณตาขีดครับ คุณนั่นแหล่ะทำตัวให้มันลื่นไหลกับผมแล้วกัน’’

‘’ตาขีด ?’’

‘’อื้อใช่ตาขีด น่ารักดีนะ…’’

ผมฉีกยิ้มกว้างถึงรูหูให้อีกคนดู ซองกยูทำหน้าเอ๋อแล้วเอาก็มือลูบผมตัวเองไปมา เขาทำตัวมึนๆก็น่ารักดีนะ น่ารักกว่ามาทำหน้าเข้มๆอะไรพวกนั้นอีก ระหว่างที่ผมมัวสนใจกับใบหน้าเขา อยู่ดีๆเขาก็จอดรถหน้าบ้านหลังใหญ่หลังนึง อย่าบอกนะนี้บ้านเขาน่ะ..

‘’ถึงแล้วหรอ ?’’

‘’อืม ถึงแล้ว’’

‘’งั้นไปกันเถอะครับ’’

‘’เดี๋ยวขอทำใจแปป...’’

ซองกยูนั่งเอาหน้าฟุบพวกมาลัยนิ่ง ผมล่ะไม่เข้าใจกับพฤติกรรมของเขาเลย หรือที่เขาไม่มีแฟนเพราะเขาเพี้ยน แม่เขาสงสารที่เขาเป็นแบบนี้เลยหาเมียให้เลย  โอ้วไม่น่าคุณซองกยู T^T

‘’คุณจะทำใจทำไมเนื้ย บ้าปล่าว’’

‘’ทำใจที่จะต้องให้คุณมาเป็นเมียผมนั่นแหล่ะ’’

‘’อ้อหรอ คิคิ’’

ในสมองคิดเรื่องอะไรบางอย่างออก ผมเดินลงจากรถพร้อมกับเดินตรงเข้าไปในบ้านเขาโดยไม่รออีกคนที่นั่งอยู่ในรถ ซองกยูเห็นผมเดินดุ่มๆไปด้านใน เขาก็รีบลงจากรถวิ่งตามผมมาทันที ผมไม่เคยคิดสนุกจะแกล้งใครขนาดนี้เลยนะเนื้ย นอกแผนจริงๆ

‘’ทำอะไรของเธอ!’’

‘’คิดถึงแม่สามี อยากสวัสดีไวๆ’’

‘’อย่าเล่นอะไรบ้าๆนะนัมอูฮยอน’’

‘’คุณบ้าป่ะ ง่วงนักไปนอนไป -0-’’

‘’คิมซองกยู!!’’

ระหว่างที่ผมเถียงกับเขาอยู่ก็มีเสียงเกรี้ยวเรียกชื่อเขาแบบโมโห ผมหันไปมองอีกคนที่ยืนชี้หน้าพวกเราอยู่หน้าบ้าน ดูหยิ่งจริงๆ ได้เวลาทำมาหากินแล้วนัมอูฮยอน ต้องทักทายแม่สามีซะหน่อยแล้ว

‘’สวัสดีครับคุณแม่...’’

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ติดตามตอนต่อไป....