ตาขีด Chapter 41 *leadnum* NC

Chapter 41

  

      ภายในห้องโถงสีขาวสะอาดมีผู้ชายสองคนกำลังนั่งอยู่ด้วยกันกลางห้องด้วยความเงียบ ดูแววแล้วว่าจะมีแค่นัมอูฮยอนคนเดียวที่ไม่พูด ส่วนอีกคนก็ดูจะมีความสุขมากเหลือเกินกับการคิดว่าคนรักของเขาได้ให้ของขวัญต้อนรับวันคริสมาร์ตก็คือ ‘ลูก’  นัมอูฮยอนก็ยังไม่แน่ใจอยู่ดีว่าเด็กคนนี้ที่คิมซองกยูเรียกว่า ‘คิมมยองซู’ ใช่ลูกของเขาจริงหรือป่าว เพราะด้วยสาเหตุและเหตุการ์ณหลายอย่าง มันทำให้ปักใจยากเหลือเกิน

‘’มยองซูดูแม่สิ ทำไมเอาแต่เหม่อก็ไม่รู้’’

‘’.......’’

‘’อูฮยอนอา นายรู้ไหมถ้านายเครียดลูกก็จะออกมาไม่แข็งแรง’’

‘’ครับ....’’

‘’เลิกคิดมากสักทีนา ถึงไม่ใช่ลูกของฉัน ฉันก็จะรับนะ’’

      ริมฝีปากหนากดจูบกดท้องเนียนของอีกคนเบาๆ นัมอูฮยอนมองการกระทำของคนรักอย่างรู้สึกโหวงเหวงในหัวใจยังไงชอบกล มันไม่ใช่รู้สึกผิด แต่มันรู้สึกไม่ดี อยากจะสลัดความเครียดที่เกาะกุมอยู่ในสมองออกไปให้หมดและกลับมาร่าเริงอีกครั้ง ถ้ามยองซูคือลูกของคิมซองกยูจริงๆอยากที่เขาบอกก็คงดี แต่ถ้าไปตรวจแล้วมันไม่ใช่ขึ้นมา คนที่จะเสียความรู้สึกก็คือเขาไม่ใช่หรอ...

‘’นายควรนอน พี่จะทำงานก่อน แล้วจะรีบตามไปกอดนะ’’

‘’ผมช่วยทำเอาไหม’’

‘’หน้าที่นายคือพักผ่อน ดูแลสุขภาพ ดูแลลูกเขาใจไหม ส่วนหน้าที่หาเงินเลี้ยง’ครอบครัว’เดี๋ยวพี่จะจัดการเอง’’

‘’ฮึก.....’’

‘’โอ๋ อย่าร้องให้สิฉันพูดความจริงนี่’’

        ไม่ได้อยากจะร้องให้ แต่น้ำตาที่ไหลมันคือน้ำตาแห่งความตื้นตัน ครอบครัวงั้นหรอ ตอนนี้เรากำลังจะมีครอบครัวใช่ไหม คิมซองกยูดึงร่างบางเข้าไปกอดปลอบและกดจูบลงบนเส้นผมสวยของอีกคนเบาๆ พร้อมกับโยกตัวไปมาเหมือนกำลังโอ๋เด็กเล็กที่ร้องให้เพราะไม่ได้ของเล่น มือบางยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาตัวเองลวกๆ และหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ เพื่อข่มไม่ให้ตัวเองร้องให้อีก วันนี้อูฮยอนร้องให้เยอะเหลือเกิน มือหนากุมมือบางไว้แน่นพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่นมาให้ก่อนจะดันหลังให้อีกคนเชิงบอกว่าไปนอนได้แล้ว

‘’พี่ไม่ทิ้งเราหรอก รักขนาดนี้นี่เนอะ’’

‘’สัญญานะครับ สัญญานะ’’

‘’อื้อ สัญญา’’

        คนตรงหน้ายื่นนิ้วก้อยมาข้างหน้าเชิงจะทำสัญญา นัมอูฮยอนใช้นิ้วก้อยตัวเองเกี่ยวเข้ากับอีกคนพร้อมกับคลี่ยิ้มบางๆก่อนจะลุกขึ้นไปนอน  หลังจากนั้นร่างสูงก็หันไปเขียนงานตัวเองต่อด้วยสีหน้าที่มีแต่รอยยิ้ม ตอนนี้อูฮยอนรู้สึกดีขึ้นเหลือเกิน รู้สึกว่าอีกคนจะไม่ทิ้งเขาไปไหนจริงๆอย่างที่เขาพูด น้ำเสียงที่หนักแน่นนั้นทำให้เขาเชื่อเข้าไปอย่างเต็มเปา สายตามองคนรักของตัวเองทำงานไปพลางมือก็จับท้องไปด้วย

‘’มยองซูพ่อของลูกนั้นดีเหลือเกิน....’’

------------------------- --------------------------- -------------------------------

SUNGGYU PART

24.12 AM

        ในที่สุดงานที่ทำค้างไว้ก็เสร็จเรียบร้อยจนได้ เล่นเอากินเวลาไปหลาย ชม. เลยทีเดียว ร่างกายบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยเคล็ดออกไปจากตัวก่อนจะเก็บเอกสารและโน๊ตบุ๊คจัดโต๊ะให้เรียบร้อย ขายาวก้าวเข้าไปในห้องนอนที่เปิดประตูทิ้งไว้ก่อนจะเจอคนรักกำลังหลับ มือบางน่ารักวางอยู่บนท้องเรียกรอยยิ้มจากคนที่เห็นได้ไม่ยาก ผมไม่ปฎิเสธว่าไม่ตกใจว่าที่รู้ว่านัมอูฮยอนท้อง ผมตกใจมากจริงๆ ตอนเขาชวนคุยแรกๆผมก็ไม่สงสัยอะไร และดันตอบไปว่า ถ้าเขาท้องตอนนี้คงจะเชื่อยากว่าเป็นลูกของผม ความจริงผมไม่ได้ตั้งใจจะตอบแบบนั้น ผมนึกว่าเขาพูดเล่นๆเลยตอบกลับไปเล่นๆ ไม่รู้เลยจริงๆว่าจะทำให้อีกคนเครียดจนต้องแบกปัญหาและหนีไปคนเดียว

‘’นัมอูฮยอน’’

‘’........’’

‘’พี่ขอโทษนะ’’

        ว่าพลางก้มจูบหน้าผากของอีกคนเบาๆ ก่อนจะผละหน้าออกมาและยกยิ้มให้ร่างเล็กที่หลับไหลอยู่ ใบหน้าอิดโรยและซูบโทรมของนัมอูฮยอนทำให้คิมซองกยูอยากจะบ้าตายไปซะเลยตอนนี้ คนสวยของเขาที่เจอครั้งแรกสดใส เปล่งปลั่งเหลือเกิน ตอนนี้กลับกลายเป็นคนผอมโซไปเสียแล้ว ผมอยากจะให้แม่ของลูกผมเป็นคนที่สวยที่สุดตลอดไป ไม่อยากให้แม่ของมยองซูต้องมีเรื่องให้เครียด ถ้าผมสามารถเอาปัญหาที่อูฮยอนรับไม่ไหวมาไว้กับตัวเองได้ ผมจะไม่รีรอที่จะรับปัญหานั้นมาไว้กับตัวเองเลยสักนิดเดียว  เมื่อมองอีกคนจนพอใจแล้วก็ลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูเตรียมจะอาบน้ำนอน

       ผมใช้เวลาในการชำระร่างกายไม่นานนักก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยความรู้สึกสบายตัว แต่กลับต้องชะงักเมื่อไม่พบนัมอูฮยอนอยู่บนเตียงเสียแล้ว เขาหายไปไหน ? ผมรีบเอาผ้าขนหนูไปพาดไว้ที่ราวก่อนจะออกไปหาอีกคนนอกห้อง

‘’พี่อาบน้ำเสร็จแล้วหรอครับ’’

‘’นึกว่าหายไปไหน ตื่นขึ้นมาทำไมตอนนี้’’

‘’อยู่ดีๆก็ตื่น อยากดูทีวี…’’

       คนตัวเล็กพูดเบาๆก่อนจะตบที่นั่งว่างๆเขาให้เชิงให้ผมไปนั่งด้วย ผมเดินไปนั่งข้างอีกคนที่ส่งสายตาไปยังทีวีแอลซีดีอยู่ตรงหน้าพร้อมกับยิ้มบางๆ อีกคนช่างน่าหลงไหลเหลือเกิน บางทีมันอาจจะทำให้ผมอดใจไม่ได้ เขากำลังท้อง กิจกรรมอย่างว่าคงทำได้ลำบาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทำไม่ได้ใช่หรือป่าว หึหึ

‘’สามเดือนนี้ท้องกำลังอ่อนๆใช่มั้ย’’

‘’คงงั้น ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน’’

‘’.......’’

‘’พี่มองหน้าผมแบบนั้น ต้องการอะไร’’

        อีกคนถามตรงจุดอย่างจัง ผมจ้องหน้าเขาจนเขาดูออกขนาดนั้นเลยหรอ นัมอูฮยอนส่ายหัวไปมาเบาๆก่อนจะทิ้งหัวซบลงกับไหล่ผม มือบางเอื้อมมาบีบนิ้วหัวแม่มือผมไปมา ช่วงเวลาแบบนี้หายากจริงๆช่วงที่อยู่ด้วยกันเงียบๆสองคน ส่วนมากผมกับเขาจะทำนั่นทำนี้ จนแทบไม่ได้จะอยู่ด้วยกันในสภาพแบบนี้บ่อยนัก พูดคุยกันผ่านความเงียบ และดูเหมือนจะสื่อสารกันเข้าใจเหลือเกิน

‘’ผมท้องอยู่นะ ทำไม่ได้หรอก’’

‘’ทำไมจะทำไม่ได้เล่า ทำได้สิพี่เสริชหาข้อมูลหมดแล้ว’’

‘’ห๊ะ....เอ่อ =_=’’

      ผมตอบไปทันควัน อูฮยอนทำหน้าแบบเหลือเชื่อก่อนจะหลบหน้าไปทางอื่น =_= ทำไมอ่ะ ก็ผมหามาจริงๆนี่ ในเมื่อพูดไปแล้วก็พูดๆไปให้จบๆเลยแล้วกัน ผมชะโงกหน้าไปดูว่าเขามองอะไรก็พบว่าอีกคนอมยิ้มอยู่ เข้าทางแล้วครับ!!!

‘’เบาๆสัญญา’’

‘’......’’

‘’ได้มั้ย ? ’’

‘’อื้อ’’

.

.

.

.

.

.

        คิมซองกยูจัดการถอดเสื้ออีกคนออกอย่างเบามือ นัมอูฮยอนดูเขินอย่างเห็นได้ชัด เนื้อนวลผิวขาวผุดผ่องเผยออกมาเรียกน้ำย้อยได้ดีเหลือเกิน ใบหน้าหล่อเคลื่อนเข้าไปประกบจูบอีกคนเบาๆ เขาตั้งใจไว้แล้วว่าการมีอะไรกันครั้งนี้เขาจะถนุถนอมอีกคนให้ดีที่สุด ถ้าเกิดรุนแรงแม้แต่นิดเดียวมยองซูอาจจะเป็นอะไรไปได้ ริมฝีปากบางเผยออกเล็กน้อยเพื่อให้อีกคนส่งลิ้นชื้นเข้าไปในโพรงปากเพื่อกอบโกยความหวานให้สมใจ  ลิ้นเรียวเกี่ยวพันกันอย่างโหยหา และรู้เกมส์กันทั้งสองคน นัมอูฮยอนโอบคออีกคนแน่น พร้อมกับเอียงคอให้คนรักจูบถนัดมากยิ่งขึ้น

‘’อื้อ....’’

        เสียงครางรอดผ่านลำคอคนตัวเล็กออกมาเบาๆ คิมซองกยูถอนจูบออกก่อนจะเปลื่ยนเป็นลากไล้ตรงซอกคอขาวเนียนแทน กดจูบขบเม้มไปทั่วจนเกิดรอยแดง แสดงความเป็นเจ้าของซ้ำแล้วซ้ำอีก เหมือนว่าคนกลัวคนอื่นจะไม่รู้ว่านัมอูฮยอนมีเจ้าของแล้ว สูดดมซอกคอที่หอมจนเขาแทบจะหลอมละลาย ลิ้นชื้นลากไล้ไปทั่วจนมาถึงไหปลาร้า และใช้ฟันขบเม้มเบาๆ

‘’อื้มมม ~’’

       มือบางลูบไล้แขนแกร่งอีกคนไปมาพร้อมกับหลับตารับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจก่อนจะลงไปนอนราบกับพื้น คิมซองกยูยกตัวอีกคนขึ้นและตรงไปยังเตียงกว้างในห้องที่เขาใช้นอนกอดกันทุกคืนก่อนจะวางอีกคนเบาๆทั้งๆใบหน้ายังซุกไซร้ซอกคอหอมของอีกคนอยู่อย่างไม่ลดละ

‘’อ้ะ พี่ครับ’’

     คนตัวเล็กร้องออกมาเบาๆ เมื่อคิมซองกยูลากไล้จูบเบาๆไปทั่วร่างกายขาวเนียน เมื่อลิ้นร้อนหยุดอยู่ตรงยอดอกสีสวยและละเลียดเบาๆ เหมือนกับตักไอศรีมรสโปรดเข้าปาก ทั้งใช้ลิ้นตวัด บดขยี้เบาๆ ร่างบางอดที่จะแก่นกายขึ้นรับสัมผัสนั้นไม่ได้ เมื่อร่างเล็กแอ่นกายมากขึ้นเท่าไหร่ คิมซองกยูก็ยิ่งเล่นกับยอดอกของคนรักมากขึ้นเท่านั้น

‘’ฮื่อ..... พ พี่ครับ’’

      มือบางลูบใบหน้าตัวเองด้วยความร้อนจัด เมื่ออีกคนใช้มือดึงกางเกงเขาลงไปจนถึงตาตุ่มก่อนจะถอดทิ้งไปอย่างง่ายดาย  ใบหน้าหล่อจูบไปทั่วท้องเล็กที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่ในนั้น คิมซองกยูยกยิ้มอย่างดีใจที่รู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่แค่ร่างกายของพวกเขาทั้งสองที่จะยืนยันความสัมพันธ์ของกันและกัน แต่ตอนนี้มีลูกตัวน้อยๆที่กำลังเฝ้ามองการแลกรักของผู้เป็นแม่และผู้เป็นพ่ออยู่ในท้อง เมื่อพอใจกับสิ่งที่ตัวเองคิดเรียบร้อยก็จัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกไปจนหมด สองร่างเปลือยกายกันอยู่บนเตียงสีขาวสะอาด การหายใจเข้าออกของอูฮยอนกระเพี่อมเข้าออกจากเป็นจังหวะ

‘’นัมอูฮยอน’’

‘’ครับ ?’’

‘’รักพี่ไหม’’

‘’รักสิครับ รักมากด้วย’’

‘’……’’

‘’รักมากจนคิดภาพตอนที่ไม่มีพี่อยู่ข้างกายไม่ออก’’

       ร่างหนาก้มตัวลงไปกดจูบเบาๆบนขมับและริมฝีปากอีกคนอย่างปลื้มปิติ ไม่ใช่แค่นัมอูฮยอนคนเดียวที่คิดภาพเหล่านั้นไม่ออก คิมซองกยูก็คิดไม่ออกเหมือนกัน เขาไม่อยากจะเล้าโลมอะไรมาก ขอแค่ได้ปลดปล่อยในตัวร่างบางแค่นั้นก็เป็นที่พึงพอใจ เขาจัดการท่านอนของคนตัวเล็กให้อยู่ท่าที่สบายที่สุดโดยการนอนตะแคงข้าง นัมอูฮยอนไม่เคยเล่นบทรักในท่านี้มาก่อน เขาเลยรู้สึกแปลกใจกับท่าใหม่ในค่ำคืนนี้

‘’มันจะปลอดภัยใช่ไหม’’

‘’พี่ศึกษามาดีเรียบร้อยแล้วที่รัก’’

‘’อยากจะบ้าตายกับพี่จริงเลยๆ’’

      มือหนายกขาข้างนึงคนอีกคนขึ้นนิดหน่อยก่อนจะค่อยๆสอดใส่แก่นกายตัวเองเข้าไป มือบางรู้สึกว่ามีอะไรกำลังจะรุกร้ำเข้ามาจึงซุกหน้าเข้ากับหมอนใหญ่ทันที คิมซองกยูอยากจะสลายตัวไปในตอนนี้ เขารู้สึกไม่ได้ดั่งใจกับการร่วมรักที่เชื่องช้าและระมัดระวังขนาดนี้ แต่เพื่อลูกน้อยกับคนรักเขายินดีที่จะไม่หงุดหงิดกับมันและค่อยเป็นค่อยไป

‘’อ้ะ....อื้อ’’

       เมื่อสอดแก่นกายเข้ามาได้แล้ว นัมอูฮยอนจิกเล็บลงบนเตียงจนผ้าปูที่นอนเริ่มหลุดลุ่ยออกมาทีละนิด อีกคนแช่แก่นกายไว้ก่อนสักพักเพื่อให้อีกคนปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับเข้าก่อนด้วยจังหวะเนิบๆ นัมอูฮยอนร้องครางเบาๆออกมาเมื่อรู้สึกเสียวกับการเคลื่อนตัวเข้าออกของอีกคน

‘’อ้ะ....อื้อ...อ้า ~’’

      จังหวะเนิบๆแต่เร้าใจของคิมซองกยูทำให้นัมอูฮยอนรู้สึกดียิ่งนัก เมื่ออูฮยอนปรับตัวได้แล้วร่างหนาจึงขยับการเข้าออกให้เร็วขึ้นกว่าเก่า มือหนาโอบกอดอีกคนไว้ในอ้อมกอด ทั้งสองเคลื่อนกายไปมาด้วยกันพร้อมกับเสียงครางสุดแสนจะหวานหู ริมฝีปากหนากดจูบตรงท้ายทอยของอีกคนอย่างหวงหา มือบางจับมือของคิมซองกยูแน่น เขารู้สึกรัก รักผู้ชายที่นอนข้างๆเขาเหลือเกิน

‘’ฮื่อ....พี่ครับ พี่’’

‘’อื้มมม อูฮยอนอา ~’’

       เสียงครางกระเส่าเมื่อจังหวะรักไม่ได้ช้าอีกต่อไป ไม่ใช่คิมซองกยูสติหลุดเขายังรู้อยู่ว่าควรจะมัดระวังอีกคน มือหนาจับอีกคนให้เปลื่ยนมานั่งอยู่ด้านบนแทน เขาอ่านหนังสือมาว่าถ้าอีกฝ่ายอยู่ด้านบนจะสามารถกำหนดทิศทาง จังหวะการลึกได้ด้วยตัวเอง ดังนั้นอูฮยอนจะรู้เองว่า จุดไหนทำให้ตัวเองเจ็บ สุดไหนทำให้ตัวเอง ‘เสียว’

‘’อ้ะ อ้ะ ฮื้ออ’’

‘’อูฮยอนอา ดีแล้ว…’’

     เมื่อกำหนดตัวเองได้แล้วนัมอูฮยอนเคลื่อนตัวตามจังหวะของตัวเอง ใบหน้าเชิดขึ้นสูดปากเพราะความเสียวจนไม่อาจต้านทาน มือบางจับสะโพกหน้าของอีกคนไว้แน่น เสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ แต่ก็เรียกความเร้าใจได้จากทั้งสองฝ่ายไม่น้อยเลย สะโพกน้อยๆโยกเย้าไปมาพร้อมกับครางเสียงกระเส่า คิมซองกยูรู้สึกดีที่อีกคนรู้สึกแบบนั้น ความสุขแบบล้นเหลือในครั้งนี้ คิมซองกยูและนัมอูฮยอนได้รับไปพร้อมกันทั้งสองคนเต็มๆ

‘’เราจะเหนื่อยเกินไปหรือป่าว ให้พี่จัดการดีกว่านะ’’

‘’เบาๆนะครับ ผมกลัว’’

‘’แต่พี่ไม่กลัว’’

‘’คิมซองกยู!!’’

 

      แขนเล็กตีเข้าตรงไหล่ของอีกคนหมายจะทำโทษ คิมซองกยูหัวเราะคิกคักและจับอีกคนอยู่ในท่าคลานเข่า มือหนาจับขาอีกคนกางออกพอที่จะให้สอดใส่เข้าไปง่าย เมื่อเห็นสะโพกกลมกลึงของอีกคนก็พรหมจูบไปทั่วแผ่นหลังและสะโพกเนียนนั้นอย่างต้องการ ร่างสูงจับเอวบางอีกคนไว้แน่นพร้อมกับค่อยๆสอดใส่แก่นกายเข้าไปอีกครั้ง นัมอูฮยอนกระตุกนิดหน่อย มือบางยืดกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น เมื่อจังหวะรักเริ่มขึ้นอีกครั้ง ตัวบางโยกเย้าไปข้างหน้าตามแรงกระแทก ใบหน้าหวานเหยเกยกับความเสียวที่อีกคนมอบให้มา

‘’อื้อ...อ้ะ อ้ะ!!’’

‘’อื้มมมม ~’’

        สะโพกหนาซอยใส่อีกคนอย่างเร้าใจ จนคนตรงหน้าตัวแทบจะกระเด็น นัมอูฮยอนไม่ได้รู้สึกเจ็บหรืออึดอัดคับแน่นหน้าท้องแต่อย่างใด เสียงเนื้อกระทบกันดังแล้วดังเล่า เสียงหอบกระเส่าดังขึ้นไม่ขาดสายพอๆกับสะโพกหนาถาโถมเข้าหาสะโพกเล็ก มือบางจิกเล็บลงไปบนเตียงแล้วเล่าเพื่อบรรเทาความสุขที่อีกคนมอบให้อย่างเต็มแรง ริมฝีปากร้อนของคนด้านหลังจูบซับเหงื่อพร้อมกับชะโลมเลียไปมาจนทั่วหลังเนียนขาว นัมอูฮยอนจะขาดใจตายกับสิ่งที่อีกคนทำ

‘’อืม...อืม.....อูฮยอนอา’’

‘’พี่ครับ แรงกว่านี้ได้ไหม...ผมไม่ไม่ชอบแบบนี้เลย’’

     พูดไปไร้ยางอาย แต่ความต้องการมันไม่เข้าใครออกใคร คิมซองกยูรู้ว่าคนรักของตัวเองนั้นร้อนแรงแค่ไหนกับเรื่องแบบนี้แต่สุขภาพต้องมาก่อน!!!! เขาอยากจะสนองให้อีกคนเหลือเกิน แต่ต้องคิดถึงลูก ลูก ลูก!!!   คิมซองกยูส่งแขนตัวเองมาโอบรัดรอบเอวของนัมอุฮยอนเอาไว้แน่นพร้อมกับซอยแก่นกายให้เร็วขึ้นกว่าเก่า ร่างบางครางลั้น เม็ดเหงื่อผุดพราดขึ้นเต็มใบหน้า ใบขณะที่สะโพกแกร่งยังขยับเข้าออกอย่างรู้งาน ส่งผลให้ทั้งสองเชิดหน้าขึ้นแล้วร้องครางประสานเสียงกันอย่างไพเราะ

‘’อ้ะ....อ้ะ’’

‘’อ้า..อูฮยอนอา...’’

‘’อะ...อ้ะ ซ ซองกยูเร็วอีกได้ไหมไม่ไหวแล้ว..ฮื่ออ ~’’

      ร่างบางสบัดหัวไปมา คิมซองกยูจึงเลี่ยงไม่ได้เพราะตัวเองอยากจะปลดปล่อยเหลือเกินในตอนนี้ ร่างบางถูกจับให้ลงไปนอนหงายอีกครั้ง พร้อมกับแรงกระแทกถี่ๆจนต้องเชิดหน้าหายใจกอบโกยอากาศ มือหนาจับเขาอีกแน่นพร้อมกับหลับตาสนิท เสียงเนื้อกระทบกันนั้นทำให้เขาเร่งสะโพกขึ้นไปอีก มือบางยกขึ้นมารูดรั้งแก่นกายพร้อมกับปรนเปรอให้ตัวเอง บทรักที่ตอนแรกดูจะดูแลกันดีเหลือเกินตอนนี้กลายเป็นสติแตกกันไปหมดแล้ว

‘’ฮื่อ....พี่เบาๆหน่อย’’

‘’อีกนิด..ใกล้แล้ว’’

‘’อึก.....อ้ะ!!’’

      ร่างบางกระตุกตัวเองเกร็งก่อนน้ำรักจะพุ่งพวยออกมาเลอะมือและหน้าท้องอีกคนเต็มไปหมด คิมซองกยูรู้ว่าคนรักของตนเองเสร็จแล้วจึงกระแทกสะโพกเข้าออกอยู่ไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยออกมาตามกัน กิจกรรมรักได้จบลงพร้อมกับเสียงหายใจหอบถี่ของทั้งสองฝ่าย มือหนายกขึ้นเช็ดใบหน้าตนเองและถอนกายออกจากอีกคน ดวงตาเล็กมองไปยังคนรักที่นอนหอบหายใจอยู่บนเตียงก่อนจะกระเถิบเข้าไปกอดอีกคนไว้แน่น

‘’หลังจากนี้พี่จะรอจนกว่านายจะคลอด จากนั้นเราค่อยมามีอะไรกันโอเคมั้ย’’

‘’พี่เพิ่งรู้หรือไงเล่า’’

‘’อารมณ์ของเราไม่ใช่เล่นๆเลยนะเนื้ย’’

‘’เงียบไปเลยนะ ผมอายรู้ไหม -////-‘’

       เมื่อแกล้งอีกคนจนสมใจก็ดึงผ้าห่มมาคลุมกายให้อีกคน พลางหันไปมองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้ตีสองกว่าแล้ว เราใช้กิจกรรมรักคู่กันไปกว่าสอง ชม.ครึ่งเลยหรอเนื้ย นัมอูฮยอนต้องพักผ่อนให้มากขึ้นกว่าเก่า เขาจะต้องดูแลอูฮยอนให้มากกว่านี้ซะแล้ว

คนตรงหน้าเปรียบเสมือนดวงใจของเขาไปเสียแล้ว....

อูฮยอนเพิ่มมาเป็นปัจจัย 5 ของคิมซองกยูไปเรียบร้อยแล้ว.....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ติดตามตอนต่อไป..