ตาขีด Chaptet 62 *leadnum* NC

Chaptet 62

อึดอัด....

อึดอัด....

อึดอัดโว้ยยยยย!!!!

       บรรยากาศสุดแสนมาคุในห้องสี่เหลี่ยมจากที่ดูดีมันกลายเป็นห้องขังไปเสียแล้ว โซฟาผมจำได้ว่าผมซื้อมันมาเพราะมันกว้างสามารถนอนแทนเตียงได้ แต่ตอนนี้นั่งสองคนตัวเบียดกันยิ่งกว่าปลากระป๋อง T^T คิมซองกยูไม่ได้ถามผมเรื่องเชือกที่มัดขา มือใหญ่โอบผมไว้แน่นพร้อมกับหยิบขนมเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆไม่สนใจสภาพคนที่นั่งข้างๆเลยว่าจะเป็นยังไง เขาคิดว่ากอดตุ๊กตายางอยู่หรือไง!!!

‘’เมื่อไหร่ข่าวจะออกนะ’’

‘’......’’

‘’เออลืมไป มันเพิ่งตายนี่นา’’

‘’พี่ครับ หยุดพูดเรื่องนี้สักที’’

        เมื่อได้ยินเรื่องนั้นแล้วมันของขึ้นทุกที -_- อีกคนเงียบแล้วก็เดินเอาขนมไปเก็บ ตั้งแต่คิมซองกยูออกห่างจากตัวไปผมก็รู้สึกว่าตัวเองสบายเนื้อสบายตัวตอนนี้เนื้ยแหล่ะ มือบางลูบๆตรงมุมปากก่อนจะหันไปมองว่าอีกคนทำอะไรอยู่  กว่ามยองซูจะกลับคงเย็นแน่ๆ ผมต้องอยู่กับเขาสองคนไปถึงตอนนั้นเลยเรอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะปกติ แต่ตอนนี้มันไม่ปกติอีกต่อไปแล้ว

‘’มีอะไรจะพูดไหม’’

‘’พูดอะไร’’

‘’......’’

‘’ขอโทษ’’

     เมื่ออีกคนเงียบไปผมก็ต้องพูดขอโทษ ผมรู้ว่าเขาฟังจนเบื่อแล้วกับคำคำนี้ แต่จะให้ผมพูดอะไรล่ะ บรรยากาศเงียบลงอีกครั้งเมื่อเขาปิดทีวี ผมถอนหายใจออกมาหนักๆก่อนจะเอนหลังพิงขอบโซฟาและหลับตาลง ถ้าเขาไม่พูด ผมก็ไม่พูด

‘’อูฮยอน’’

‘’หือ....เห้ย!! จะทำอะไร’’

      ร่างผมปลิวเข้าไปหาเขาอย่างจัง ใบหน้าหล่ออยู่ไม่ถึงคืบ ดวงตากลมโตเลิกลักไปมา เมื่อรู้ว่าจะพยายามจะถอดกางเกงผมออก ไอแก่เอ้ยไปกินยาหื่นที่ไหนมาวะเนื้ย มือบางพยายามจับมือเขาออกไปจากกระดุมกางเกง เขาเล่นอะไรผมไม่สนุกนะ!!!

‘’พี่ครับ หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะไปอยากมาจากไหน!!!!’’

‘’จะเอากับเมียนี้จำเป็นต้องอยากก่อนใช่มั้ย’’

‘’.......’’

      ผมอ้าปากค้างกับคำพูดที่เขาพ่นออกมาใส่หน้า สตั้นไปสิบวิ  โหมดจะมีก็มีเลยสินะ =_= อีกคนถอดกางเกงขาสั้นของผมไปกองบนพื้นเป็นที่เรียบร้อย เหลือแต่ชั้นใน โครตน่าอับอาย.... ท่อนขาสองข้างถูกจับให้อ้าออกพร้อมกับลำตัวของอีกคนที่แทรกเข้ามา

‘’ไหนดูสิ ทำไมหน้ามีแต่รอยเขียวเต็มไปหมด’’

‘’นี้กวนประสาทอยู่สินะ -_-‘’

‘’เจ็บมากไหม’’

      มือหนาสัมผัสตรงแก้มผมเบาๆพร้อมกับลูบไปมา ผมมองการกระทำของอีกคนด้วยความไม่เข้าใจ ภายในดวงตาคู่นั้นมีความรู้สึกหม่นหมองออกมาให้  ผมเห็นก็อดที่จะรู้สึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำไปอีกครั้ง พี่ครับ ผมจะไม่ทำตัวแบบนั้นอีกแล้วนะ ให้อภัยผมได้ไหม

‘’ไม่เจ็บหรอกครับ’’

‘’ขอโทษนะ  ตอนนั้นพี่โมโหจริงๆ’’

‘’บอกว่าไม่เจ็บไง ไม่ต้องขอโทษหรอก’’

        ริมฝีปากนุ่มแตะลงบนแก้มเบาๆจะก่อนจะลากไล้ไปมาอยู่บริเวณนั้น เปลือกตาปิดลงช้าๆ ได้รับความอบอุ่นจากอีกคนคืนมาทีละนิด ก่อนจะขยับตัวให้นอนถนัดมากยิ่งขึ้น จากที่พรมจูบไปทั่วแก้มจนพอใจแล้วก็เลื่อนลงมาตรงริมฝีปากผมเบาๆ เป็นเพียงแค่การแตะเบาๆและกดจูบไปมาอยู่แบบนั้น คนหน้าหวานเผยริมฝีปากให้อ้าออกนิดนึงเพื่ออยากให้อีกคนเข้ามารุกร้ำให้หนำใจซะเหลือเกิน

‘’อื้มมมม ~’’

        เสียงครางผ่านลำคอเบาๆ ก่อนจะจับท่อนแขนของอีกคนแน่น ริ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปากนุ่มก่อนจะดูดคลึงอย่างนุ่มนวล ใจที่ไม่เต้นแรงกับเรื่องแบบนี้มาสักพักเริ่มกลับมาเต้นแรงอีกครั้งก่อนจะตอบสนองอีกคนกลับไป ลิ้นหวานเกี่ยวตวัดกันไปมาอย่างโหยหา อ้อมแขนโอบรัดคนด้านบนให้ลงมาแนบแน่นกับตัวเองมากขึ้นกว่าเก่า ไม่เถียงเลยว่าไม่คิดถึงสัมผัสของอีกคน

    คิมซองกยูผละจูบออกก่อนจะลุกขึ้นไปถอดเสื้อเชิตสีขาวของตัวเองออกอย่างลวกๆและลงมาประกบจูบกับผมอีกครั้ง ทุกครั้งที่ริมฝีปากเราแตะกันต่างคนต่างแข่งกันจูบเหมือนว่าถ้าใครทนไม่ไหวก่อนจะแพ้ เสียงดังจ้วบจ้าบดังออกมาเบาๆ บ่งบอกถึงว่าผมกับเขาคิดถึงกันและกันมากแค่ไหน จากที่ตอนแรกเราแค่มอบจูบให้กันเบาๆตอนนี้กลายเป็นเหมือนไฟลุกโชนไปในตัว คิมซองกยูผละจูบออกก่อนจะพรมจูบไปทั่วใบหน้าของผม ตาหวานปรือขึ้นพร้อมกับจิกเล็บลงไปบนเนื้อเขาเบาๆ เป็นระยะ  ริมฝีปากร้อนลากไล้จนมาถึงซอกคอก่อนจะขบเม้มไปจนทั่ว ใบหน้าหวานเอียงหันเพื่อให้เขาทำรอยรักได้สะดวก ลิ้นชิ้นลากไล้จนมาถึงไหปลาร้าและกดจูบแรงๆทีนึงเรียกให้ร่างกายของผมต้องแอ่นขึ้นรับสัมผัส

‘’อื้อ...’’

     มือหนาจับตามร่างกายของผมเหมือนคนกระหาย อีกคนบีบคลึงเอวคอดผมจนต้องเบ้หน้าเพราะความปวดของร่างกายที่เป็นเพราะเขาผลักผมล้มหลายรอบ คิมซองกยูยกตัวผมขึ้นก่อนจะถอดเสื้อผมออกด้วยมือข้างเดียว และดันผมลงไปนอนราบใหม่ ใบหน้าหล่อซุกกดฟันคมลงตามเนื้อตามตัวผมอย่างสนุกปาก ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเมื่อรู้สึกอุ่นๆมาสะกิดตรงยอดติ่งสีหวาน เขาบรรจงมอบความเสียวซ่านมาให้แค่เพียงปลายลิ้นเท่านั้นแต่ทำให้ใจผมเต้นไม่เป็นส่ำ

‘’อ้ะ!! อย่ากัดสิ’’

‘’หมั่นเขี้ยวนี่นา - -‘’

‘’มันเจ็บนะ ให้ผมกัดพี่บ้างเอาไหม’’

       ผมเอ็ดออกไปเมื่อเขากัดเข้าตรงยอดอกของผมจนสะดุ้งอารมณ์กระเจิงไปหมด อีกคนนิ่งไปก่อนจะดึงผมถึงขึ้นมานั่ง เขากระโจนเข้าใส่ผมอีกครั้งตามด้วยกดจูบตามหัวไหล่มนอีกครั้ง แขนเล็กโอบกอดรัดอีกคนแน่นตามด้วยขึ้นไปนั่งคร่อมไว้ เสียงหัวเราะเบาๆของเขาทำให้ผมอดยิ้มออกไม่ได้ แบบนี้หายโกรธกันแล้วใช่ไหม ปลายจมูกฝังลงแช่ไว้ตรงหัวไหล่ผมสักพักก่อนจะกอดผมแน่นชิดกับตัวเขามากขึ้นไปอีก แก้มเนียนซบพิงลงบนกลุ่มผมสีเข้มของเขาก่อนจะระบายยิ้มบางๆออกมา ผมชอบให้เขากอดแบบนี้ที่สุดเลย

‘’ขอโทษนะคิมซองกยู ขอโทษจริงๆ’’

‘’ไม่รับคำขอโทษหรอกนะ กองไว้ตรงนั้นแหล่ะ’’

‘’ก็ไม่ได้อยากจะให้รับหรอกนะ’’

‘’อื้อ’’

      เขาสูดดมหัวไหล่ผมและซอกคอก่อนจะเอามือผมไปกุมไว้แน่น เขาไม่ได้ยิ้มหรือแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา มันเป็นแค่เพียงสีหน้าเฉยๆ แต่ความรู้สึกที่ฝ่ามือเขาที่จับผมไว้อยู่ต่างหากที่มันบอกอะไรมากกว่านั้น ริมฝีปากนุ่มแตะลงบนหน้าผากของคนหล่อเบาๆก่อนยิงฟันให้ คิมซองกยูยังทำหน้านิ่งไม่เปลื่ยน ผมจึงแกล้งเขาโดยกายขยับตัวไปมาทำให้ส่วนล่างถูเข้ากับเป้าของเขาอย่างจัง ใบหน้าคิมซองกยูเริ่มขึ้นสีก่อนจะทำหน้าเจ้าเล่ห์ตอบกลับมา มือหนาปล่อยจากการเกาะกุมผมและรั้งเอวบางไว้ อีกฝ่ายเปลื่ยนเป็นฝ่ายขยับตัวเองทำให้ส่วนตรงนั้นของเขาและของผมเสียดสีกันไปมา โถ่นัมอูฮยอนไม่หน้าไปแกล้งเขาเลย แกล้งผิดคนแล้วจริงๆ T^T

‘’อ้ะ...พี่ครับอย่าทำแบบนี้’’

‘’เธอเริ่มก่อนไม่ใช่หรอ ดูสิใครมันจะทนไม่ไหวก่อนกัน’’

     เขาขยับตัวไปมาไม่เลิกทำให้ผมต้องเม้มปากและซบหน้าลงบนไหล่เขาแทน ความต้องการเริ่มมีมากขึ้นเมื่อเขายังขยับไปมาไม่เลิก หยุดเดี๋ยวนี้นะไอแก่!!!!

‘’ตาขีดหยุดนะ ไม่ไหวจริงๆ’’

‘’อะไรนะ’’

‘’อ้ะ  อ้ะ ฮื่ออ’’

       อีกคนยิ่งขยับตัวแรงมากขึ้นกว่าเก่าเมื่อผมเรียกเขาว่าตาขีด มือบางตีลงบนหน้าอกเข้าอย่างแรงจนเกิดเสียง ร่างเล็กกระโดดลงจากตัวเขาก่อนจะถอดเข็มขัดออกจากกางเกงอีกคนอย่างรีบร้อน กางเกงสแล็กถูกล่นลงมาถึงตาตุ่มเผยให้เห็นความคับแน่นที่ซ่อนอยู่ในนั้นอย่างชัดเจน ริมฝีปากอุ่นแตะลงบนชั้นในของอีกคนเบาๆ ผมได้ยินเสียงหายใจของอีกคนดังมาเมื่อเปลือกปากผมถูไปมากับตรงนั้นของเขา นิ้วเรียวเกี่ยวชั้นในสีขาวของอีกคนจนเผยให้เห็นแก่นกายของเขาที่ผงาดขึ้นมาอย่างชัดเจน นัมอูฮยอนเขินนนนนน

‘’ใส่เข้ามาในนี้ดีกว่านะ’’

       แขนเล็กดึงแขนอีกคนให้ลงมานั่งบนพื้นด้วยกัน คิมซองกยูตามลงมาจับตัวผมให้นั่งพิงกับโซฟาแน่นก่อนจะจับขาผมแยกออกจากกันอีกครั้ง นิ้วเรียวถูกสอดเข้ามาในช่องทางรักจนผมอดเบ้อย่างห้ามไม่ได้ ก็คนมันไม่โดนนานแล้วพอมาทำเข้าหน่อยมันก็เจ็บเป็นธรรมดา นิ้วเรียวของอีกคนเริ่มขยับเข้าออกช้าๆเนิบนาบตามจังหวะ ขาอ่อนถูกดันให้แนบกับหน้าท้องอย่างจัง ใบหน้าหล่อคนของคนตรงหน้าคลี่ยิ้มหน่อยๆเมื่อเห็นผมเริ่มอยู่ไม่ถูก

‘’พี่ครับ อย่าแกล้งกันสิจะโกรธแล้วนะ’’

‘’คำว่าโกรธเคยอยู่ในสมองเธอด้วยหรอ’’

‘’ม ไม่เคย แต่กำลังจะเข้ามานี่ไง’’

      มันจริงอยู่ที่ผมไม่เคยรู้สึกจะโกรธเขา ส่วนมากแค่งอนแค่นั้นแหล่ะ อีกคนถอดนิ้วออกและจับแก่นกายใหญ่ของตัวเองมาถูไปมาตรงช่องทางหลังของผมแทน ความเสียวซ่านแผ่มาเป็นระรอกเมื่อตรงนั้นสัมผัสเบาๆตรงส่วนลับ เมื่อไหร่จะเขาใส่เข้ามาสักที

‘’ฮึก...เจ็บ’’

     ผมร้องออกมาเมื่อเขาใส่เข้ามาโดยไม่บอกกล่าว  แขนใหญ่จับท่อนขาผมไว้แน่นและเริ่มขยับตัวเข้าออก เมื่อร่างกายคุ้นชินกับความเจ็บปวดที่ตอนนี้แปรเปลื่ยนเป็นความรุ่มร้อน มือบางจับไหล่อีกคนแน่นพร้อมกับร้องครางเสียงหวานออกมาตามความรู้สึก

‘’อื้อ.....อ้ะ อ้ะ’’

      อีกคนเพิ่มแรงการขยับสะโพกเข้าออกจนร่างเล็กตัวโยนไปพร้อมสัมผัส มือหนายึดท่อนขาเล็กและเริ่มซอยส่วนล่างแรงขึ้น ใบหน้าหวานเชิดขึ้นก่อนจะซี๊ดปากระบายอารมณ์ความพลุ่งพล่านของตัวเอง มือบางปัดป่ายไปทั่วอกแกร่งและใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้บดขยี้ยอดอกนุ่มและวนไปมาเบาๆ คิมซองกยูหลับตาแน่นและขยับแก่นกายแรงขึ้นไปอีกเมื่อได้รับความเสียวซ่านเพียงแค่ปลายนิ้ว

‘’อูฮยอนอา.....อื้มม’’

‘’อ้า อื้ออ ~’’

    ใบหน้าสั่นคลอนไปมาอย่างแรงเมื่ออีกคนไม่บรรเลงเพลงรักสุดแสนจะอ่อนหวาน กลับกลายเป็นรุนแรงและป่าเถื่อน ผมไม่ได้จะบอกว่าไม่ชอบ แต่ยิ่งรุนแรงมากเท่าไหร่ ความเสียวก็ถูกส่งมอบมากให้ขึ้นเท่านั้น เสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นรัวพร้อมกับเสียงครางสุดแสนหวานหู ร่างเล็กขนลุกไปทั้งตัวเมื่อแก่นกายของอีกคนกระแทกโดนจุดกระสันเข้าอย่างจัง

‘’อ้า ซ ซองกยู...’’

    แขนใหญ่ตวัดอีกคนให้คว่ำหน้าลง ข้อศอกเล็กยันกับพื้นพรมเพื่อพยุงกายตัวเองไว้ สะโพกมนถูกยกขึ้นพร้อมกับแก่นกายใหญ่ที่สอดใส่เข้ามาอีกครั้ง ริมฝีปากร้อนระดมจูบไปทั่วแผ่นหลังอย่างรุกรนพร้อมกับมือหนาที่รูดคลึงแก่นกายของคนใต้ร่าง ความเสียวที่ถูกปรนเปรอให้ทางด้านหน้าด้านหลังรุมเร้ากันจนแยกประสาทไม่ออก ทำได้เพียงก้มหน้าซุกกับอุ้งมือตัวเองไว้เท่านั้น

‘’อ้ะ อื้อ อื้อ!!’’

    ร้องครางออกมาสุดเสียงเพื่อให้อีกคนชอบใจ ยิ่งผมร้องออกมาเท่าไหร่เขายิ่งเพิ่มแรงกระแทกมากขึ้นเท่านั้น เสียงหอบหายใจของสองสามีภรรยาดังระงมไปทั่วห้อง วันนี้ไม่มีมยองซูไม่จำเป็นต้องเอียงอายอะไรกับการทำเรื่องแบบนี้ อกหนาแนบทับแผ่นหลังผมแน่นพร้อมกับโยกเย้าไปข้างหน้าพร้อมกัน ลมหอบของเขาดังข้างๆหู เพิ่มความต้องการของผมเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว แค่นี้ก็จะขาดใจตายอยู่แล้วนะคิมซองกยู!

‘’อ้า...อ้ะ เสียวจัง’’

     ตาปรือขึ้นเล็กน้อยพลางกัดริมฝีปากตัวเองยั่วยวนคนด้านหลัง มือหนารูดคลึงแก่นกายผมอย่างแรงและเร็วจนปรับอารมณ์ตามไม่ทัน ทั้งด้านหลังด้านหน้ารุมทะมึงกันอย่างไม่มีท่าทีจะหยุดผ่อน ผมจะเสร็จก่อนเขาแล้วนะ

‘’อื้อ...อื้อ.....อื้ออออ’’

      เรี้ยวแรงโดนปีศาจที่เล่นเพลงรักอยู่ข้างหลังดูดกลืนหายไปหมด ร่างทั้งร่างแทบจะลงไปกองบนพื้นอยู่แล้ว คิมซองกยูใช้แขนข้างที่ว่างกอดเอวผมแน่นเพื่อไม่ให้ผมล้ม ใบหน้าหวานส่ายไปมารัวๆเมื่อจุดสุดยอดอยู่ตรงแค่ปลาย

‘’พี่ครับไม่ไหวแล้ว เร็วๆ’’

      มือหนาซอยถี่รัวๆจนน้ำรักพุ่งพวยออกมาเลอะเปรอะเปื้อนมือเขาไปหมด มันก็แค่นั้นเพราะด้านหลังยังทำหน้าที่ของมันได้อย่างดี มือเล็กกำแขนเขาแน่นหวังระบายความเสียวที่เข้ามาแทนที่ด้านหน้าที่เพิ่งจะหมดไป ริมฝีปากร้อนลากไปทั่วซอกคอขาวและท้ายทอย เสียงเนื้อกระทบกันดังอยู่สักพักก็มีน้ำอุ่นๆไหลเข้ามาในตัวผม หน้าอกคนสองคนกระเพื่อมเป็นจังหวะเดียวกันอย่างเร็วเพราะความเหนื่อย แต่มันไม่ได้หมายความว่าพอแล้วสักหน่อย

‘’อื้อ.....’’

     บทเพลงรักสุดแสนจะมีความสุขเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อผมอยากเป็นฝ่ายกระทำบ้าง เอวบางนั่งทับอีกคนที่เอนหลังพิงกับโซฟา มือบางสัมผัสแก่นกายใหญ่ตรงหน้าและออกแรงบีบเบาๆเพื่อให้ของเขาตื่นขึ้นมาสู้ด้วยกันอีกรอบ

‘’อื้อ อูฮยอนอา....’’

     เสียงครางเบาๆออกมาเป็นชื่อผมดังขึ้นเมื่อช่องทางหลังกลืนกินท่อนนั้นลงไปอีกครั้ง น้ำรักของเขาที่เพิ่งปล่อยยังอยู่ด้านในจึงทำให้มันลื่นเพียงแค่ขยับนิดหน่อยก็แผ่ความซ่านไปทั่วทั้งลำ  มือบางยึดเบาะไว้แน่นพร้อมกับพาตัวเองเริ่มเล่นเพลงรัก กายเล็กขยับเคลื่อนด้วยความเร็วอย่างเร้าร้อนและร้อนแรง เหงื่อกาฬพากันพลั่งพรูไหลออกมาอีกรอบ ริมฝีร้อนคนตรงใต้ร่างพรมจูบซับเหงื่อตรงหน้าอกผมออกอย่างรู้งาน มือบางละออกจากโซฟาเปลื่ยนเป็นสอดนิ้วประสานเข้ากับกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มสนิทของอีกคนไว้แทน ยิ่งเข้ามาลึกเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกดีมากขึ้นเท่านั้น

‘’แฮ่ก...แฮ่ก....’’

      เสียงหอบหายใจดังขึ้นทำให้ผมก้มหน้าลงไปแลกจูบกันเขา ลิ้นสองลิ้นพันกันเป็นเกรียวอยู่ในโพรงปาก ร่างเล็กผละจูบออกและชโลมเลียไปทั่วเปลือกปากของคนรักอย่างโหยหา ใบหน้าหล่อซุกซอกคอผมไปมาไม่มีท่าทีว่าจะเบื่อมันเลยสักนิด เขาเพียงแค่สูดดมกลิ่นเหงื่อและทำรอยต่างๆที่ตัวเองอยากทำไว้ให้จนแดงให้สาแก่ใจ

‘’ฮื่อออ.... อ้ะ  อ้ะ’’

    อีกคนยกสะโพกผมขึ้นและกดลงมาตามความต้องการของตัวเอง ร่างเล็กโยกโยนไปตามแรงที่อีกคนฉุดรั้ง เสียงเนื้อดัง ผับ ผับ ถ้าฟังในช่วงเวลาอื่นคงน่ารำคาญ แต่ฟังในตอนนี้ยิ่งมันกระทบกันดังเท่าไหร่มันยิ่งเร้าใจมากขึ้นไปอีก ตัวผมกระโดดขึ้นลงจนใบหน้าเหยเกยเพราะความเจ็บและเสียวคละคลุ้งกัน ตอนนี้ผมจะปล่อยออกมาอีกรอบแล้ว

‘’ซี๊ดดดด พี่ครับ’’

‘’แบบนั้นแหล่ะอูฮยอนอา.....รักพี่แรงๆแบบนั้นแหล่ะ’’

      ความเขินอายอยู่ที่ไหนในห้องนี้ ? แก่นกายของอีกคนเกร็งขืนบ่งบอกว่าเขาใกล้จะเสร็จ มือบางปล่อยจากไหล่อีกคนแปรมาจับแก่นกายตัวเองและรูดรั้งเพื่อจะหวังจะปลดปล่อยออกมาพร้อมเขา ใบหน้าหวานเชิดขึ้นมองเพดานอย่างเร้าอารมณ์ คนไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวกันนานพอมาแตะกันมันต้องการมากขนาดนี้เลยสินะ

‘’พี่ครับ อย่าเพิ่งนะ!’’

     มือบางซอยถี่ให้ตนเองเมื่อเห็นสีหน้าเขาไม่ไหวแล้ว ความสุขหลั่งอยู่ตรงส่วนปลาย เอวมนยกขึ้นสุดและกระแทกลงมาอย่างจังพร้อมกับน้ำรักที่พลุ่งออกมาจากทั้งสองฝ่าย หน้าหวานหมดแรงซบพิงอกแกร่งจนเกิดเสียง ปึก! เหนื่อย ไม่ไหวแล้ว....

‘’แฮ่ก.....แฮ่ก....’’

‘’อื้ม....แฮ่ก’’

     ผมยันตัวเองออกจากร่างเขาและมานั่งพิงขอบโซฟาข้างๆ ปากเล็กเผยอ้าออกคว้านเอาอากาศเข้าไปในปอดให้หมด คิมซองกยูเองก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน เราต่างเหนื่อยจากบทรักด้วยกันทั้งคู่ ผมหันหน้าไปมองอีกคนที่หลับตานิ่งพร้อมกับหายใจแรงๆอยู่ข้างๆก่อนจะเข้าไปหาเขาและส่งอ้อมแขนไปกอดเขาไว้แน่น

‘’พี่ครับ ขอโทษนะ’’

‘’บอกว่าให้กองไว้ไงล่ะ’’

‘’อื้อ กองไว้ก็ได้’’

      ริมฝีปากหยักจูบซับบนกลุ่มผมของผมก่อนจะหัวเราะเบาๆ ท่อนแขนหนาโอบกอดผมแน่นเข้าหาลำตัวของเขา ไม่รับคำขอโทษแล้วกอดผมกลับทำไมล่ะ เสียงหัวใจของเขาดังระเบิดออกมานอกหน้าอกจนผมได้ยินเสียงว่าเขาเต้นแรงขนาดไหน หัวใจดวงนั้นมีผมกลับเข้าไปอยู่แล้วหรือยังนะ

‘’พี่ครับ  หัวใจของพี่ผมกลับเข้าไปอยู่ได้หรือยัง’’

‘’มันไม่เคยออกไปไหนนี่ จะกลับเข้ามาใหม่ทำไมล่ะ’’

     ผมยิ้มหวานกับคำพูดของเขาก่อนจะซบหน้าให้แน่นกับหน้าอกเข้ามากขึ้นไปอีก ผมมีของดีอยู่กับตัวแท้ๆ ทำไมไม่ดูแลให้ดีนะๆ ที่ผ่านมาโง่มากพอแล้ว ตอนนี้ผมจะกลายเป็นคนฉลาด ผมจะดูแลของรักของสำคัญผมให้ดีที่สุด  ความรักของเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมใช่ไหม ครอบครัวของเราจะกลับมาสมบูรณ์เหมือนเดิมใช่ไหม

‘’พี่ครับ’’

‘’…..’’

‘’พี่ซองกยู’’

คนอ้วนมักหลับเร็วแบบนี้ทุกคนเลยหรือป่าว -_-

                                                                 40%

MYUNGSOO PART

‘’เด็กๆอย่าไปไหนไกลนะเข้าใจไหม’’

‘’คร้าบบบบบบ’’

       อาจงฮยอนกำชับผมกับลูกชายเขาทันทีที่มาถึงอุลลิมปาร์ค เสียงโฮวอนตอบรับดังระงมซะจนผมแสบหู เพื่อนที่ชื่อโฮวอนหรือโฮย่า เพื่อนคนแรกที่ผมเปิดใจที่จะคบหาแบบใช้คำว่าเพื่อนแบบเต็มปากเต็มคำ ผมถามมันบ่อยครั้งว่าทำไมต้องไปบอกคนอื่นว่าตัวเองชื่อโฮย่า มันบอกว่าชื่อนี้เทพพระเจ้าส่งมาให้มัน งั้นผมก็คงต้องหาชื่อที่เทพพระเจ้าส่งมาให้ตัวเองแล้วสินะ

‘’นายไม่คิดจะมีฉายาสุดเท่ห์ให้ตัวเองเลยหรอมยองซู’’

‘’ไม่อ่ะ มันไร้สาระยังไงชอบกล’’

‘’นายจะบอกว่าเราไร้สาระงั้นสิ แต่ชื่อที่เราตั้งเองมันเท่ห์สุดๆเลยว่าไหม’’

‘’อือ เท่ห์ก็เท่ห์’’

    ผมตอบส่งๆก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหงายตรงพื้นหญ้า โฮย่าเปิดเพลงสากลและก็ร้องคลอตามไป ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเพลงนี้มันร้องเร็วจังเลย ผมฟังแทบจะไม่ออก มันไม่ใช่ภาษาบ้านเกิด แต่อีกคนดูจะอินมากจริงๆ

‘’เออนี่ เมื่อวานเราดูหนังกับพ่อเราอ่ะ มีตัวละครนึงอยู่เหมือนนายเลย’’

‘’เรื่องอะไรหรอ’’

‘’เดธโน๊ต พระเอกมันน่าเหมือนนายเลยนะ ไม่เหมือนสิ บุคลิกมากกว่า ’’

‘’เราไม่รู้จัก’’

‘’เดี๋ยวมา’’

      โฮย่ารีบพูดกรั้วก่อนจะวิ่งไปหาพ่อกับแม่ของเขาที่นั่งด้วยกันสองคนพร้อมกับพูดอะไรไม่รู้ ผมถือวิสาสะหยิบเครื่องเล่นเพลงนั้นขึ้นมาเปลื่ยนเพลงไปหาเพลงที่เข้าหู

I neet you boo

I gotta see you boo

And the hearts all over the world tonight

Said the hearts all over the wold tonight….

     ผมนั่งมองเครื่องเล่นเพลงไปด้วยและฟังเพลงไปด้วย  ฟังแค่เพลงแต่ไม่รู้ความหมายก็เพราะ ถ้ารู้ความหมายมันจะเพราะขนาดไหน เสียงฝีเท้าว่ามีคนวิ่งมาทางผม ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ

‘’เราไปขออนุญาติพ่อเราให้นายยืมหนังแล้วนะ’’

‘’เพลงนี้มันแปลว่าอะไรหรอ’’

‘’ไหน ให้โฮย่าสุดเท่ห์ฟังหน่อย’’

       ผมกดกลอเพลงกลับไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง โฮย่าเงี่ยหูฟังก่อนจะโยกตัวไปมา เพื่อนคนนี้มันมีจังหวะการเคลื่อนไหวในตัวตลอดเวลาจริงๆ จากนั้นอีกคนก็เริ่มอธิบายเนื้อเพลงออกมาให้ผมฟัง

‘’เท่าที่เราให้แม่สอนมานะ boo แปลว่า ที่รัก ที่เวลาคนรักสนิทๆเขาเรียกกันแทน baby ส่วนไอประโยคแรกคือ I neet you boo ก็หมายความว่า ฉันต้องการเธอนะที่รัก i แปลว่าฉัน neet แปลว่าต้องการ you แปลว่าเธอ *&_&^%$%)_)(&……’’

          ผมพยักหน้าหงึกหงักตามคำพูดของมัน ก่อนจะหยิบสมุดโน๊ตเล่มเล็กในกระเป๋าออกมาจดชื่อเพลงนี้ อยู่โฮย่าคงจะรู้จักเทรนต่างๆมากขึ้น อีกคนอธิบายไปด้วยร้องเพลงไปด้วย ผมอยากจะมีท่าทีสนุกสนานแบบเขาบ้างจัง โฮย่าพาผมไปนั่งรวมกับพ่อแม่ของมันเพราะมันไม่สามารถแปลที่เหลือออกได้อีกแล้ว น้าคีย์อธิบายท่อนต่างๆและศัพท์ภาษาอังกฤษให้ผมฟังมากมาย เรียนแบบนี้ยังมีความสุขกว่าเรียนแกรมม่าในห้องซะอีก

‘’มยองซู คุณพ่อบอกว่าเดี๋ยวมารับกลับบ้านนะ’’

‘’ครับ’’

.

.

.

.

.

.

15 : 59 PM

      ร่างเล็กนอนขยับตัวไปมาบนเตียงนุ่มก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ นัมอูฮยอนไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหร่ นาฬิกาบ่งบอกว่าอีกหนึ่งนาทีสี่โมงเย็นเลยรีบยันตัวเองลุกขึ้นนั่งทันที สภาพยังเปลือยปล่าวเหมือนเดิม จึงทำให้ต้องรีบไปหาเสื้อผ้ามาใส่ให้เรียบร้อย ขาเล็กก้าวออกไปนอกห้องสายตาส่งสำรวจไปทั่วแต่ก็ไม่เจอใครเลย คิมซองกยูไปไหน....

‘ไปรับมยองซู เดี๋ยวกลับมา’

      สายตาไปสะดุดกระดาษโน๊ตสีแดงที่แปะอยู่ตรงหน้าทีวีก่อนจะเดินไปหยิบมาอ่าน เมื่ออ่านจบแล้วผมก็ทิ้งกระดาษแผ่นเล็กลงถังขยะและเดินไปหาน้ำอัดลมในตู้เย็นมานั่งกินตรงโซฟา คิดจะไปก็ไปไม่มีปลุกไม่มีชวนไปไหนเลย -0-

แกร๊ก....

     เสียงประตูดังขึ้นเป็นสัญญานบอกว่ามีคนเข้ามาในห้อง ผมรู้ว่าใครเลยไม่สนใจหันไปมองเสียงคุยเจี้ยวจ้าวของสองพ่อลูกดังก่อนจะเงียบลง ความเงียบอยู่นานทำผมสงสัยว่าพวกคนนั้นทำอะไรกันเลยหันไปดู มยองซูกำลังแปะรูปโพลาลอยด์ตรงหน้าตู้เย็น ซองกยูกำลังยื่นแผ่นรูปให้มยองซูทีละใบ นี้เข้ามาไม่เห็นผมเลยสินะ T_T

ปึก!!!

‘’โอ้ย เจ็บนะ’’

       กล่องสี่เหลี่ยมแข็งกระเด็นในหัวผมก่อนจะกลิ้งตกไปบนพื้น  มือบางหยิบกล่องขึ้นมาดูก็พบว่ามันคือโทรศัพท์ คิมซองกยูซื้อใหม่ให้หรออ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!

‘’พี่ครับ ขอบคุณนะ’’

‘’อย่าฟัดอีกล่ะ ถ้าไม่พอใจอะไรก็มาฟัดกับพี่แทนโอเค้ ?‘’

‘’อื้อ อ้าน่ารักจัง มาจุ้บหน่อยๆๆ’’

     ผมว่าพลางลุกขึ้นไปวิ่งไล่จูบเขา อีกคนเบี่ยงตัวจับผมไว้ไม่ให้ทำอะไรเตลิดเปิดเปิงไปมากกว่านี้ ก็อยากขอบคุณนี่นา คิมซองกยูโหดไม่ได้กี่วันจริงๆ ผมล้มเลิกแผนการที่จะจุ้บปากเขาและหันไปสนใจเด็กน้อยที่กำลังหมกมุ่นกับการติดรูปถ่ายที่เขาเป็นคนลงมือทำเอง แต่ส่วนมากจะมีแต่รูปสิ่งของ ธรรมชาติ ทั้งนั้นเลย รูปแม่รูปพ่อนี่ไม่คิดจะถ่ายเลยเนอะ

‘’เล่นกับโฮย่าเป็นไงบ้างลูก อะ มยองซูหน้าหนูไปโดนอะไรมา!!’’

‘’......’’

‘’ใครไปตีลูกเนื้ย แม่จะไปตบกระโหลกมัน ทำไมหน้าเขียวแบบนี้ล่ะ’’

      ผมจับเด็กตรงหน้าหันซ้ายหันขวาไปมาพลางสำรวจตามเนื้อตัวเขา เด็กตรงหน้าดูนิ่งๆไม่สนใจอะไรเลย ถ้าเป็นเด็กทั่วไปโดนเพื่อนตีมาขนาดนี้คงฟ้องแม่แจ้นแล้ว แต่นี่เขาไม่มีอะไรจะฟ้องผมหน่อยหรอ

‘’พี่ครับ!! พี่ปล่อยให้ลูกไปโดนเด็กที่ไหนไม่รู้แกล้งได้ยังไง’’

‘’แม่ครับ ผมให้โฮย่าตีผมเอง - -‘’

‘’บ้าหรือป่าว เพี้ยนไปแล้วหรือไง’’

‘’ก็ผมเห็นพ่อทำแม่แบบนี้ ผมเลยให้โฮย่าลองทำกับผมดูว่ามันจะรู้สึกยังไง’’

‘’.......’’

     สีหน้าคิมซองกยูซีดเผือกเมื่อลูกตอบสวนมาแบบนั้น เขายังพูดเรื่องแบบนี้ได้หน้าตาเฉยอีกหรอ ผมลืมไปก็เด็กนี่เนอะ T^T  มือบางลูบหัวลูกเบาๆก่อนจะยิ้มแหยๆให้ ผมสอนเขาไม่ดีหรือว่ายังไง การอยากรู้อยากลองมันเริ่มขึ้นสำหรับเด็ก ป.1 แล้วหรอ

‘’แม่เล่นกับพ่อ ทำไมลูกต้องไปให้เพื่อนตีด้วย มันเจ็บนะรู้ไหม’’

‘’อันนี้ผมก็เล่นกับเพื่อนเหมือนกัน’’

‘’ห้ามนะ ห้ามเล่นแบบนี้อีก ถ้าวันหลังมีมาแบบนี้แม่จะตีมยองซูแล้วนะ’’

      มยองซูมองหน้าผมนิ่งก่อนจะเงียบและหันไปติดรูปต่อ ตอนนี้รูปถ่ายเต็มตู้เย็นไปหมด คิมซองกยูจับไหล่ผมเบาๆก่อนจะเพิดหน้าให้ไปนั่งด้วยกันตรงโซฟา มยองซูไม่ใช่เด็กเล่อล่าอีกแล้วต่อไปนี้ จะทำอะไรต้องระวังให้มากขึ้น ผมล่ะปวดหัวจริงๆ

‘’พี่ผิดเองแหล่ะที่ทำให้ลูกมันเห็น แต่พี่จะสั่งสอนเองนะ’’

‘’พี่ต้องกำชับที่โรงเรียนแล้วนะว่าให้ดูมยองซูดีๆ เขายิ่งไม่เหมือนเด็กคนอื่นอยู่ นิสัยเขาพี่ก็รู้กอย่าให้ใครมาตีลูกเรานะพี่ มยองมัน ป.1 ก็จริง แต่ผมเป็นห่วงลูกจริงๆนะ T^T’’

‘’อูฮยอนเด็กมันต้องมีบ้างเรื่องแบบนี้บ้างสิ หรือตอนนายอยู่ประถมนายไม่เคยตีกับเพื่อน ?’’

‘’.........’’

     มันก็จริง แต่ผมยังไม่เคยตีลูกของผมแรงๆเ ถ้าผมยังไม่เคยทำคนอื่นก็ห้ามทำสิ =..=  ไหล่บางโดนอีกคนโอบแน่นพลางลูบหัวไหล่มนไปมาเชิงให้เลิกคิดมาก ก็คนมันคิดไปแล้วนี่จะให้เลิกได้ยังไงกัน -0- มยองซูเดินมานั่งบนตักผมก่อนจะหยิบเลโก้ตัวเดิมของเขามาเล่น ผมเห็นแต่เขาเล่นแต่ตัวนี้ ซองกยูซื้อให้เป็นลังทำไมสนใจแค่ตัวเดียว

‘’นานเท่าไหร่แล้วนะที่เราไม่ได้นั่งด้วยกันสามคนแบบนี้’’

‘’อาทิตย์นึงแล้วมั้ง’’

‘’อูฮยอน เราอย่าทะเลาะกันอีกเลยได้มั้ย’’

‘’……’’

‘’หมายถึง นายอย่าหาเรื่องใส่ตัวอีกได้ไหม’’

      เอ้อใช่สิผมมันตัวปัญหานี่ T..T มยองซูหันหน้ามาเผยยิ้มเล็กๆในรอบสิบปีให้ผมกับคิมซองกยูก่อนจะหันไปเล่นเลโก้ต่อ  เดี๋ยวๆ ร้อยวันพันปีจะเห็นเขายิ้มนะพระเจ้า!!!!! ผมกระโดดตึงตังไปมาเหมือนคนไม่เคยเห็นอะไรสักอย่างนั้นแหล่ะ มยองซูยิ้ม มยองซูยิ้ม!!!!!!!!

‘’พี่ครับ พี่เห็นลูกยิ้มไหม’’

‘’ทำไมต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วยเนื้ย -_-‘’

‘’เอ้อ มยองซูวันหลังไม่ต้องยิ้มให้พ่อมันเห็นนะ’’

       มือบางตีลงมืออีกคนเบาๆหมายจะคาดโทษ คิมซองกยูหัวเราะไปมาก่อนจะดึงผมกับลูกเข้าไปกอดแน่น รู้สึกดีจัง ครอบครัวอบอุ่นเป็นอย่างนี้นี่เอง

ติ๊ด ติ๊ด

‘’พี่ครับไปดูสิใครมา’’

‘’จ้า....’’

      ผมสั่งให้คิมซองกยูไปเปิดประตูว่าใครมาตอนนี้ อีกคนจุ้บแก้มผมเบาๆก่อนจะลุกไปเปิดส่วนผมก็มองลูกชายกำลังบิดแขนขาเลโก้ไปมา มันสนุกตรงไหนหือมยองซูตอบแม่มาสิลูก =[]=

ปิ๊ป

‘’ไงครับคุณซองกยู.....’’

เสียงนี่มัน.......

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ติดตามตอนต่อไป....