ตาขีด Chapter 35 *leadnum* NC

Chapter 36

1 เดือนผ่านมา......

‘’น้องนัมคืนนี้ไปกับพี่นะครับ > <’’

‘’ไม่โว้ยๆๆๆ วันนี้นัมไปกับกู’’

‘’ไม่ๆๆๆ ไปกับกู!!!’’

‘’โอ้ยยยยยยยยยยยย ผมไม่ไปกับใครทั้งนั้นแหล่ะ - -‘’

     เสียงแว้ดๆตวาดก่อนจะเดินหนีสองคนนั้นออกมา ผมล่ะรำคาญจริงๆเลยไอพวกนี้ ร่างเล็กเดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาหนังสีดำในมุมในสุดของคลับ ผมถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ไม่ได้อยากจะมาที่แบบนี้เลยสักนิด แต่ให้ทำไงได้อ่ะ อยู่คนเดียวแล้วบ้าแต่จะร้องให้ คิดนั่นนี้สมองเลอะเลือนไปหมด หนทางที่จะแก้ไขพวกนี้ได้คือออกมาปลดปล่อย เจอผู้คนเยอะๆ ถึงแม้จะเป็นเวลาแปปเดียวในการลืมคนนั้น แบบมันก็ดีที่อย่างน้อยก็ลืมเรื่องของเขาได้ไปบ้างในช่วงเวลานึง แค่ช่วงเวลานึงก็ยังดี

‘’ไอห่าลาก หนีมานั่งหลบมุมในนี้อีกแล้ว -_-‘’

‘’กูรำคาญนี้ วันๆมึงจะให้กูจั๊กกะจี๊กับผู้ชายทุกวันเลยไง ?’’

     ว่าพลางล้วงบุหรี่ออกมาสูบ นี้ก็เดือนนึงแล้วที่ผมใช้ชีวิตบ้าบอคอแตกไปวันๆ คีย์ส่ายหัวเอือมระอาผมก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆกัน ผมกับคีย์แข่งกันพ้นควันบุหรี่สีขาวลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ แลดูเหมือนคนเลวยังไงยังงั้นเลย ฮ่าๆๆๆๆ

‘’คังเคิลทอมจีครับ’’

‘’อนิซครับ’’

      เมื่อพนักงานเดินผ่านผมกับคีย์ก็ออกปากสั่งเครื่องดื่มทันที นาฬิกาบ่งบอกว่าตีสามกว่าๆแล้ว ดีเจจึงเปิดเพลงสโลวให้ผ่อนคลาย ผมแทบจะหลับคาตรงนี้ถ้าอีกห้านาทียังไม่หอบสังขารกลับบ้าน เพียงครู่เดียวเครื่องดื่มที่ผมสั่งไปกับเพื่อนก็มาถึง ผมกระดกรวดเดียวจบ แล้วหันไปบอกลาเพื่อนที่กำลังนั่งมองนั่นมองนี้ไปเรื่อย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันบอก มันมองผู้ชาย!!

‘’ไปละนะ พรุ่งนี้เจอกัน’’

‘’อะ อ้าว’’

    ไม่ทันรอคำถกเถียงผมก็ลากตัวเองออกมาทันที ไอแก๊งเดิมมันยังไม่ไปไหน มันมาเหวนผมเป็นอาทิตย์แล้วนะ = = ผมเคยนอนกับมันครั้งนึง จากนั้นมันก็มาทุกวันเลย อิบ้า!! เปลื่ยนรสชาติบ้างก็ได้นะ - -

‘’นัมอูฮยอนวันนี้พี่ให้ค่าตัวสวยๆเลยน้า’’

‘’เท่าไหร่กันเชียว ครั้งที่แล้วก็ห้าพัน - -‘’

‘’วันนี้เจ็ดพันเลยเอ้า!!’’

‘’กล้าจ่ายอ๋อ ? ’’

     ผมยกยิ้มนิดหน่อยเมื่ออีกคนเสนอราคาสูงขึ้นกว่าเก่า เมื่อมันเห็นว่าผมเริ่มสนใจมันก็รีบมาโอบเอวผมทันที มันอยากนอนกับผมขนาดนั้นเลยหรอ

‘’เจ็ดพันลีลาเด็ดๆนะครับน้อง’’

‘’หมื่นนึง….’’

     ผมเลิกคิ้วเมื่อได้ยินเสียงของใครสักคนที่ไม่ใช่ไอคนที่ยืนเกาะผม หมื่นนึงมันบ้าไหมครับ!! ผมหันไปมองคนที่มาต่อเสนอราคาค่าตัวผมใหม่ เจ้าของเสียงนั่งอยู่ข้างหลังผม ใบหน้าขาวซีดนั่น ตาเล็กๆนั่น รูปร่างนั้น คนที่ผมพยายามลืม ผมเกือบลืมเขาแล้วแท้ๆ โผล่มาให้เห็นทำไมกัน

‘’เจ็ดพันก็โอเค ไปกันเถอะ’’

‘’ไม่ ผมซื้อคุณในราคาแพงกว่าหมอนี่ ต้องไปกับผม’’

‘’คุณเป็นใครครับ’’

     เสียงหวานเรียบตอบกลับ เมื่ออีกคนได้ยินก็เหมือนจะสะอึกไป สีหน้าพยายามให้ดูไร้อารมณ์ แล้วมองอีกคนนิ่งๆ คิมซองกยูปรีบสีหน้าให้กลับมาเป็นอย่างเดิม ก่อนจะเอื้อมมือมาดึงแขนผมให้ไปยืนข้างเขา แล้วก็สอดแบงค์พันไม่รู้กี่ใบใส่กระเป๋าเสื้อผู้ชายที่มาคุยกับผม ร่างกายโดนอีกคนลากมาโดยไม่ปริปากเลยสักคำ เห้ยนี่ผมยอมมาง่ายๆแบบนี้ได้ไง คนจะลืมแล้วแท้ๆ เราไม่ควรมาพบเจอกันอีก!!!

‘’ผมไม่ไป!!!!’’

‘’เดินมาถึงนี้แล้วเพิ่งมาพูด ช้าไปไหมครับ’’

‘’ก็บอกว่าไม่ไปไง’’

     ผมพยายามแกะข้อมืออีกคนออก แต่พอเขาเห็นท่าทางผมต่อต้านก็จับแน่นมากขึ้นไปอีก เขาหายไปตั้งเดือนนึงแล้วจะมายุ่งกับผมทำไมวันนี้ห๊ะ!!!

‘’ปล่อยผมนะครับ ผมไม่ไป!!!’’

‘’ฉันปล่อยเธอมาหนึ่งเดือนก็บุญแล้วอูฮยอน!!!’’

     ผมกะตุกนิ่งกับคำพูดของเขา คำพูดรุนแรงแต่มีความตัดผ้อซ่อนอยู่ ผมมองหน้าเขาอย่างลืมตัวก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่น เขาจะมาไม้ไหน แค่เหตุผลอยากนอนกับผมหรอ ผมไม่เอาหรอก ผมจะไม่เอาตัวเองไปเสี่ยงกับเขาอีกแล้ว

‘’เธอใช้ชีวิตสนุกมามากพอแล้ว งั้นก็หมดเวลาแล้วนะ’’

‘’อีซานดึลเมินใส่หรือไงถึงกลับมาน่ะ’’

‘’.......’’

‘’อะ โอ้ยคุณซองกยู!!’’

      ข้อมือถูกำแน่นพร้อมกับลากไปยังรถคันคุ้นหูคุ้นตาที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก ผมขัดขืนตัวเองโดยเอาเอามือที่ว่างอยู่ทุบตีเขาโดยไม่กลัวว่าเขาจะเจ็บ ผมจะร้องให้แล้วนะ ไอโหมดจะจากกันแม่งโครตทรมานทำไมพอมาเจอกันมันง่ายแบบนี้ล่ะ!!!!

‘’ไปกับฉัน เดี๋ยวนี้’’

      ร่างบางถูกกระชากให้ปลิวไปตามแรงอีกครั้ง พอถึงรถเขาก็ผลักผมเข้าไปนอนแอ้งแม่งบนเบาะหลังก่อนจะรีบวิ่งไปฝั่งคนขับและออกรถทันที คิมซองกยูขับรถเร็วมาก ผมไม่เคยเห็นเขาขับเร็วขนาดนี้มาก่อน ผมยันตัวเองลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองเขาอย่างไม่เข้าใจ การกลับมาครั้งนี้ต้องการอะไรจากผม  ไม่นานนักรถของเขาก็เลี้ยวเข้ามาในซอยคุ้นหูคุ้นตา มันไม่ใช่ที่ไหนเลยมันคือทางกลับคอนโดของผมชัดๆ คิมซองกยูมองผ่านกระจกหลังเห็นผมทำหน้าตกใจกับเหตุการ์ณก็ยกยิ้มอย่างพอใจ

‘’มาที่นี่ทำไม!!!’’

‘’มาคืนตำแหน่งสามีให้เธอไงล่ะ’’

‘’ไม่!!! เราเลิกกันแล้วนะครับคุณซองกยู!!’’

‘’แต่ฉันไม่เลิก ง่ายป่ะ’’

     ผมนั่งค้างกับคำพูดของเขา รถจอดเทียบช่องพอดีเป๊ะ เมื่ออีกคนปลดล็อครถเสร็จก็เปิดประตูมาถึงแขนผมให้ลงไปกับเขาทันที เสียงโหวกเหวกโวยวายของผมดังไปทั่ว ตอนนี้ตีสามคงจะมีใครออกมาดูพวกเราสองคนดิ้นพล่านกันอยู่หน้าลิฟต์ เมื่อลิฟต์เปิดปุ๊ปเขาก็ผลักผมเข้าไปด้านใน จากนั้นเขาก็ตามเข้ามากดเลขยี่สิบหกทันที

‘’ถึงคืนนี้คุณจะได้ผม จำไว้เลยมันคือข่มขืน!!!’’

‘’แล้วคอยดูกันว่าจะข่มขืนหรือป่าว’’

‘’ผมเกลียดคุณ!!!’’

‘’แต่พี่รักนัมนะ’’

      มือที่ทำท่าจะยกขึ้นตีอีกคนกลับนิ่งกลางอากาศ ใบหน้าหล่อตรงหน้าทำเป็นไม่สนใจสิ่งที่ตัวเองพูดและหันไปมองข้างหน้า แต่พี่รักนัม.... นี้เขาคิดจะแกล้งอะไรผมอีก!!!

ปิ๊ง!!

    เสียงประตูลิฟต์เปิดออกคิมซองกยูกลับมาจับแขนผมและลากออกไปพร้อมกันอีกครั้ง พอถึงหน้าห้องคิมซองกยูใช้คีย์การ์ดตัวเองแตะและเข้าไปอย่างกับห้องตัวเองทั้งๆที่มันเป็นห้องของผม ไฟในห้องมืดสนิท ร่างผมโดนเหวี่ยงลงไปนอนกองบนพื้นอย่างแรง อ้ะ!!  เจ็บสะโพก

‘’ผมเจ็บนะ!!!’’

‘’มันไม่เท่ากับพี่ฉันเจ็บหรอก’’

‘’เจ็บ ? พี่จะเจ็บเรื่องอะไรไม่ทราบ!’’

‘’ถามตัวเธอเองสิ’’

    คอเสื้อผมถูกอีกคนดึงขึ้นมา ผมยกมือขึ้นตีไปตามตัวอีกคนกะจะให้เขาปล่อย แต่มันไม่เลยอีกคนยังนิ่งอยู่กับที่แบบเดิม

‘’ปล่อย!! ปล่อยผม!!! ปล่อยเดี๋ยวนี้’’

‘’เงียบ’’

‘’ปล่อยผม ปล่อย!!....อื้อ!!!’’

     ร่างกายของผมถูกอีกคนดันให้นอนราบไปบนพรหมนิ่ม ก่อนจะถูกอีกคนทาบทับตัวตามลงมา ตามด้วยการบดจูบที่แสนจะเจ็บปวด ลิ้นร้อนดันเข้ามาในโพรงปากอย่างเชี่ยวชาญและจาบจ้วง จนผมเผลอตอบสัมผัสนั้นไปอย่างลืมตัว โดนคิมซองกยูจูบทีไร กลายเป็นแมวเชื่องดีๆนี่เอง เสียงครางร้องประท้วงออกมาจากลำคอของตัวเอง ริมฝีปากนั่นผละออกและเปลื่ยนไปซุกไซร้ซอกคอแทน  มือหนาเลิกเสื้อผมขึ้นไปจนถึงหน้าอก ไม่นะ ผมจะไม่เสร็จเขาเด็ดขาด!!

‘’อะ....อื้อ’’

    เสียงครางดังออกมาเบาๆเมื่อเขาขบเม้มซอกคออย่างแรง สติกระตุกฮวบเมื่อเขาเริ่มทำหลายๆรอยจนทั่วคอผมไปหมด ยังไงก็ไม่รอดเนื้อมือเขาอยู่แล้ว ไม่ปฎิเสธว่าผมไม่ต้องการเขา เรื่องของหัวใจมันห้ามไม่ได้ ตอนนี้อารมณ์ล้วนๆ แขนเล็กยกขึ้นโอบคอล้อมอีกคนแน่น แล้วเชิดหน้าขึ้น นิ้วเรียวสวยสอดเข้าไปในกลุ่มผมของเขาก่อนจะขยุ้มมันเมื่ออีกคน จดจูบร้อนไปทั่วร่างกาย ลิ้นชื้นแตะโดนยอดอกผมเบาๆนั้นทำให้ผมขนลุกซู่ มือไม้สั่นไปหมด

‘’อื้อ....’’

    เมื่อเห็นว่าผมร้องครางออกมาเบาๆ เขาจึงใช้ริมฝีปากครอบงำเม็ดอกผมอย่างแรง มันไม่เจ็บ มีแต่ความเสียวล้วนๆเมื่อลิ้นเขาไล้วนไปมา เหงื่อผุดออกมาทั่วทั้งใบหน้า ร่างกายแอ่นรับสัมผัสของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นัมอูฮยอนคนนี้อยากตายเหลือเกิน

‘’อย่าคิดว่าจะหลุดจากมือฉันไปนะอูฮยอน ไม่มีวันซะหรอก’’

‘’.......’’

‘’ก้าวเข้ามาในชีวิตฉันแล้ว คิดว่าจะหลุดออกไปง่ายๆหรอ’’

    มือหนาจับเสื้อผมถอดออกและรั้วเอวผมให้เข้าไปเบียดเสียดสนิทแน่นกับเขาแทบไปหมดทุกส่วนจนสัมผัสได้ถึงความแข็งขืนกลางลำตัวของเขาที่อยากจะปลดปล่อย ท่อนบนผมเปลือยล่อนจ้อน คิมซองกยูไล้มือวนไปมาตรงสะโพกผมก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาหอมแก้มผมอย่างแรง ร่างกายของผมไร้การควบคุม เมื่อโดนอีกคนกระทำแบบนั้น มืออีกข้างก็บีบเคล้นสะโพกมนไปมา ส่วนอีกข้างก็เปลื่ยนมาเป็นปลดกระดุมกางเกงผมออกและรูดซิบลงช้าๆ มือหนาคลำส่วนอ่อนไหวผมเบาๆก่อนจะคลึงมันไปมา ผมหลับตาแน่นและซบลงบนไหล่ของเขาแทน ผมอายตัวเองเหลือเกิน.....

‘’อ้ะ...พี่ พี่ครับ’’

    ผมร้องออกมาอย่างตกใจเมื่ออีกคนกระตุกขอบกางเกงของผม รอยยิ้มหวานเผยออกมาให้เห็นในความมืดสลัวๆ คนเจ้าเล่ห์คนนี้คือใคร!!!

‘’ยกสะโพกหน่อยครับ’’

    ร่างบางทำตามอย่างว่าง่าย ไม่รู้อะไรสั่งให้ผมทำแบบนั้น คิมซองกยูเลียริมฝีปากตัวเองอย่างกับคนหื่น เมื่อเขาถอดกางเกงผมออกแล้วก็เลื่อนใบหน้ามาซุกไซร้หน้าท้องผมไปมา ลิ้นนุ่มแหย่ลงไปในช่องสะดือขาวสะอาด ทำให้ผมเผลอจิกเล็บลงบนไหล่เขาอย่างจะอดไหว จากหน้าท้องกลายมาเป็นส่วนอ่อนไหว ริมฝีปากถูไถชั้นในไปมาจนผมแทบคลั่ง จะถอดก็ถอดสิวะ!!

‘’พี่ครับ ถอดออกๆๆ’’

‘’ไหนบอกจะไม่เป็นเมียฉันไง’’

‘’งั้นพี่ก็ไปซะสิ’’

    มือบางตีแขนเขาอย่างแรงจนเกิดเสียง คิมซองกยูเบ้หน้านิดหน่อยและยอมถอดชั้นในผมออกตามคำพูด แก่นกายผมเผยออกมาตรงหน้าเขาจนผมเขินอายทั้งๆที่คนอื่นทำไม่เห็นจะเป็นแบบนี้ มันมักจะเป็นเฉพาะกับซองกยูเสมอ เขาใช้นิ้วสะกิดส่วนปลายมันจนผมบิดเร้า

‘’ซ ซองกยู....อื้อ...’’

    เรียวขาผมหุบเข้าหากันอย่างอัตโนมัติ แต่เขาก็จับขาผมกางออกเหมือนเดิม ก่อนจะก้มหน้าลงมาใช้กรอบปากแกร่งครอบครองส่วนนั้นไว้ในโพรงปากอย่างไม่นึกรังเกียจ ทั้งๆที่ผมไปนอนกับใครไม่รู้มาเยอะแยะ

‘’อ๊า....’’

    ร่างกายบิดเกร็งเมื่อปากเขาเริ่มขยับเข้าออก  เสียงครางหงิงๆเหมือนลูกหมาดังออกมาไม่ขาดสาย คิมซองกยูห่อปากตัวเองน้อยๆเพื่อให้แก่นกายของผมสามารถเข้าไปลึกในโพรงปากเข้าได้อีก ปลายเท้าจิกลงกับพื้นพรหมนุ่นอย่างนั้นหมายจะระบายความใคร่ของตัวเอง คิมซองกยูทำอย่างกับแก่นกายผมคือไอศรีมหวานเย็น เขาทั้งดูด ทั้งเม้ม ทั้งเลีย ผมเห็นภาพตรงหน้าแล้วมันรู้สึกร้อนผ่าวไปหมด จังหวะการเต้นของหัวใจไม่เหมือนเก่าอีกต่อไปแล้ว

‘’พี่ครับ พี่...ฮื่ออ’’

    ใบหน้าหวานเงยขึ้นและครางเสียงกระเส่า และเผลอดันแก่นกายเข้าไปในกรอบปากของอีกคนอย่างห้ามไม่ได้ อีกคนก็รู้งานดูดกลึงไปยังสวนปลายของผมจนสะท้าน ผมเห็นแสงสว่างอยู่ตรงหน้าไม่ไกลนักเมื่อเขาใช้ปลายลิ้นวนอยู่อย่างนั้น ฟันคมขูดแท่งเนื้อเบาๆ

‘’พี่ครับ ผมไม่ไหวแล้ว...’’

    เสียงอ่อนปวกเปียกบ่งบอกว่าใกล้จะเสร็จ เขาก็ละใบหน้าออกมาทันที ผมมองเขาด้วยความไม่เข้าใจ อยากให้ผมค้างเรอะ ? อีกลุกขึ้นยืนสุดตัวและเสื้อผ้าออกไปจนหมด เอาใช้มือรูดคลึงแก่นกายตัวเองอยู่สามสี่ครั้งและมองหน้าผม เอ่อ อืม -0- ผมยืนเข่าก่อนจะกระเถิบตัวเข้าไปใกล้ส่วนอ่อนไหวของเขาอย่างเขินอาย กลื้นน้ำลายลงคออยากยากลำบาก

‘’อื้มมม อูฮยอนอา...’’

   เสียงทุ่มดังออกมาเมื่อริมฝีปากของผมแตะตรงนั้นของเขา คิมซองกยูจ้องมองการกระทำของผมทุกท่วงท่าด้วยรอยยิ้มเคลิ้มๆ ลิ้นร้อนไล้วนอยู่แบบนั้นซักพักก่อนจะเหลือบมองอีกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า มือหนาของเขาลูบไล้เส้นผมของผมไปมา ก่อนจะดันแก่นกายตัวเองเข้ามาในโพรงปากผมแทน

‘’อื้อ.....’’

   ผมห่อปากตัวเองให้เป็นช่องเล็กน้อยเพื่อให้เขากระแทกแก่นกายเข้าออกในโพรงปากผมตามใจชอบ คิมซองกยูขบสันกรามและกดหัวผมเบาๆ ฟันคมของผมขูดเข้ากับแท่งเนื้อเขาส่วนปลายทีไรเขาจะครางเสียงต่ำออกมาให้ผมใจเต้นเล่นๆทุกครั้ง  ผมนั่งนิ่งปล่อยให้อีกคนทำตามสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำ เขาขยับแก่นกายเข้าออกอย่างชำนาญ แปลกไหมถ้าผมจะสงสัยว่าทำไมเขาถึงเก่งแบบนี้ เขาไปฝึกกับใครหรอ T^T  มือบางตีต้นขาของอีกคนเบาๆเชิงว่าหยุด เดี๋ยวผมทำเอง คิมซองกยูหลับตาพริ้มและยืนนิ่ง ผมเร่งจังหวะในการรูดรั้งแก่นกายอีกคนให้เร็วขึ้น เพราะเริ่มเมื่อยปากตัวเองเต็มที่แล้ว ความอึดอัดหลุบเข้าออกในโพรงปากของผม เมื่ออีกคนกระตุกผมก็รีบผละหน้าออกทันที

‘’อะไรอ่ะอูฮยอน ฮืมม…’’

‘’ผมไม่ชอบเสร็จใจปาก’’

     เสียงตอบห้วนๆของผมทำให้อีกคนหรี่คิ้วก่อนจะเผยยิ้มมุมปาก เขาผลักผมไปนั้งพิงกับผนังห้องก่อนจะจับขาผมแยกออกจากกันอย่างเร็ว หลังจากนั้นนิ้วร้อนก็สอดเข้ามาทันที

‘’อ้ะ!!’’

‘’ไม่เจ็บใช่ไหม’’

‘’ไม่ ไม่เจ็บ...’’

     มันจะเจ็บได้ไงก็ผมจัดทุกคืน -0- เมื่อผมบอกว่าไม่เจ็บเขาก็ถอนนิ้วออกและเอาแก่นกายของเขามาถูช่องทางผมแทน คนตรงหน้าเอื้อมตัวมาตรงหน้าผมและกดจูบแผ่วเบาลงบนริมฝีปากผม ไม่มีการลุกล้ำแบบแต่แรก แต่มันเป็นจูบที่แสนอบอุ่นเหลือเกิน...

‘’อ้ะ....อื้อ’’

    เมื่อเนื้อร้อนสอดเข้ามาในช่องทางสีหวานจนสุด เขาไม่แม้แต่จะแช่ทิ้งไว้อย่างเคยแต่กลับขยับตัวเข้าออก มือเล็กเกาะหัวไหล่คนตรงหน้าแน่น ช่องทางเสียดสีทำให้ผมเบ้หน้าและกัดริมฝีปากของตัวเอง เมื่ออีกคนเห็นใบหน้าของผมเป็นแบบนั้นก็กระแทกเข้าออกเร็วและแรงมากขึ้นไปอีก มือบางตีไหล่อีกคนไปมา เชิงบอกว่าให้เขาเบาๆ

‘’อ้ะ....อ๊า...เบาๆครับ’’

‘’ไม่เบาแล้วอูฮยอนอา...หนึ่งเดือนมันทรมานมากเลยนะ’’

‘’ท ทำไมพี่ไม่ไป...อื้อ..ทำกับคนอื่นล่ะ’’

‘’……’’

‘’โอ้ย!!...ยอมแล้วๆ’’

    ใบหน้ามุ้ยเมื่ออีกคนถอดแก่นกายออกไปจนเกือบหลุดและดันลงมาอย่างแรง มันเริ่มเจ็บแล้วนะ T_T คิมซองกยูหัวเราะเบาะๆก่อนจะผ่อนจังหวะลง ความเสียวแผ่ซ่านเมื่อมือหนาบีบคลีงก้นสวยเต็มไม้เต็มมือและริมฝีปากบดขยี้ยอดอกในขณะที่ส่วนนั้นยังเข้าออกได้อย่างไหลลื่น

‘’อ้ะ....อ้ะ’’

‘’อืมม อูฮยอนอา...’’

‘’อึก...พี่ครับเร็วๆหน่อย’’

   เสียงอ้อนวอนจากคนตัวเล็กกว่าดังขึ้น ทำให้เขาละจากยอดอกและจับหัวเข่าผมแน่นพร้อมกับซอยถี่มากยิ่งขึ้น ตัวผมกระเด็นไปตามแรงกระทั้นของเขา จนต้องเอามือมายันผนังห้องไว้ คิมซองกยูเคลื่อนเอวบางของตัวเองควานไปทั้วช่องทางหลังของผมและกดลงตรงจุดกระสัน จนผมร้องครงออกมาไม่เป็นภาษา

‘’อ้า...ตรงนั้นมัน....ฮื่ออ’’

    เมื่ออีกคนรู้จุดแล้วก็กระแทกเน้นแต่จุดนั้นอย่างบ้าคลั่ง ผมหายใจแทบไม่ทันกับความเสียวที่อีกคนเป็นคนก่อ เสียงเนื้อดังผั่บๆกระทบกันดังลั่นห้องรับแขก เงาจากแสงไฟข้างนอกสะท้อนตรงมุมพื้นที่โล่ง เห็นภาพคนสองคนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างไม่มีทางเหนื่อย ริมฝีปากจรดกันแล้วจรดกันอีกอย่างลืมตัวว่าเราเลิกกันแล้ว......เราสองคนกำลังทำอะไรกัน

‘’อื้ออ!! อูฮยอน!!’’

‘’อ้ะ อ้า....~’’

     ซองกยูเร่งสะโพกเร็วถี่และพร้อมกับเชิดใบหน้าขึ้น แก่นกายเขาเกร็งตึงแสดงว่าเขาใกล้จะถึงจุดสวรรค์แล้ว มือบางบีบแขนอีกคนแน่นทนทานความเสียวแทบไม่ไหว ร่างหนากระตุกแช่ไว้หายใจหอบถี่น้ำรักพุ่งพวยเข้ามาในร่างกายจนทะลักไหลย้อยไปตามหน้าขา เมื่อเขาเสร็จแล้วก็มาช่วยผมให้ปลดปล่อยอีกครั้ง มือหนาเร่งเร้าให้เร็วขึ้น ผมนอนเกร็งอ้าปากค้างเพราะรู้สึกวูบวาบไปทั่ว ครางไม่ออก หน้ามืด..

‘’อ้ะ...อิ๊ก..’’

    เส้นเอ็นผุดขึ้นมาตามแขนอย่างเห็นได้ชัด ผมหลับตาสนิทเพราะรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะเสร็จแล้วเหมือนกัน มือข้างที่ว่างของเขามาสะกิดตุ่มหน้าอกพร้อมกับรูดเร้ามือให้เร็วถี่

‘’ฮื่ออ….’’

   สายตาปรืออย่างลืมไม่ขึ้น เมื่อตัวเองปลดปล่อย เกร็งจนเหนื่อยจนปวดไปหมด คิมซองกยูกระทั้นแก่นกายเข้าออกสองสามครั้งเพื่อให้ตัวเองปลดปล่อยออกมาจนหมดและถอนออก ผมคว้าเสื้อตัวเองทีอยู่ใกล้ๆตัวขึ้นมาคลุมท่อนล่างของตัวเอง คิมซองกยูลุกขึ้นยืนและอุ้มตัวผมให้ลอยไปกับเขา

‘’ไป ไปไหน’’

‘’นอนไง จะนอนตรงนั้นหรอ’’

    ร่างบางถูกวางลงบนเตียงเบาๆ ก่อนจะมีผ้าห่มเลิกมาคลุมตัวตามด้วย คิมซองกยูทิ้งตัวลงนอนข้างๆผมพร้อมกับดึงเข้าไปกอดพร้อมกดจูบลงบนขมับของผมไม่แรงมาก ใบหน้าหล่อของอีกคนซุกลงบนซอกคอผมพลางสูดดมไปมา ผมมีแต่เหงื่อเขาจะดมอะไรกัน

‘’เหงื่อเต็มไปหมด...ไม่รังเกียจหรอครับ’’

‘’ไม่....ไม่รังเกียจหรอก’’

‘’จบคืนนี้พี่ก็จะไปใช่ไหม’’

    ผมถามอีกคนเสียงซึมๆ แต่เขากลับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นไปอีก มือหนาลูบหลังมือผมไปมาเชิงบอกให้เลิกคิดเรื่องแบบนี้สักที

‘’ไปไหนล่ะ...เมียอยู่ที่นี่ทั้งคน’’

‘’อีซานดึลไง’’

‘’อย่าพูดถึงคนอื่นสิ’’

    ผมผลิกตัวไปหาอีกคนก่อนจะทำหน้าสงสัย คิมซองกยูยิ้มหวานและเอามือมาเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผมออก ผมทวนคำพูดของเขาอีกครั้ง คนอื่นหรอ หมายความว่ายังไง

‘’คนอื่น ?’’

‘’ในสายตาพี่มีแต่น้องนัมคนเดียว ส่วนคนที่ไม่ได้อยู่ในสายตาก็คนอื่นหมดแหล่ะ’’

    อ่าจริงๆเลยยย -////- ผมยิ้มตอบให้กับเขาก่อนจะซุกหน้าลงกับแผงอกของอีกคนแน่น ใจคิมซองกยูเต้นแรงอย่างเห็นได้ชัด เขาพูดจริงใช่ไหมใจถึงเต้นแรงขนาดนี้น่ะ

‘’วันหลังอย่าบอกเลิกพี่อีกนะ มันเจ็บมากเลยรู้ไหม’’

‘’อื้อ ไม่พูดไม่พูดอีกแล้ว’’

ในที่สุดผมก็หลงกลับเข้ามาในวัฎรจักรเดิมอีกจนได้.....การง้อมันก็จบลงอีหรอบเดิม

‘คือจบลงด้วยเรื่องบนเตียง’

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ติดตามตอนต่อไป....